Ivan Noble — Waterloo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Waterloo" van Ivan Noble.
Songteksten
Se empecina el frío en la ciudad
La noche le pasa el trapo al Sol
Y hace cuatro copas que sabes
Que ya no va a volver y estas brindando solo
En la mesa de siempre (…)
Y los mozos se apiadan de vos
Que hace tiempo que corres
Que te olvidas de lo que te estabas escapando
La mayor parte del tiempo estoy pensando en vos
Se desmaya el mundo cada vez que alguien te nombra
Yo no se mas nada, cada vez lo se mejor
Hoy tengo un pasaje en business a mi waterloo
Lágrimas al margen, ya entendí
Los adioses son a sangre fría
Si no quedan risas por reír
Hundámonos como el Titanic con las luces encendidas
Fuiste las caricias que aprendí, la piedra preciosa en mi zapato
Hoy que no me puedo ni mover
Soy el pianista ciego de un hotel abandonado
La mayor parte del tiempo estoy pensando en vos
Se desmaya el mundo cada vez que alguien te nombra
Yo no se mas nada, cada vez lo se mejor…
Hoy tengo un pasaje en business a mi waterloo
La mayor parte del tiempo estoy pensando en vos
Sangro en mil pedazos cada vez que alguien te nombra
Yo sabía un truco, cada vez lo se peor
Hoy tengo un pasaje en business a mi waterloo.
(Gracias a Noemi por esta letra)
Songtekstvertaling
De kou begint in de stad
De nacht passeert de vod in de zon
En voor vier drankjes Weet je
Dat hij niet terugkomt en jij alleen geroosterd wordt.
Aan de gebruikelijke tafel (…)
En de bedienden hebben medelijden met je.
Dat je al heel lang op de vlucht bent.
Dat je vergeet waar je voor wegliep
Meestal denk ik aan jou.
De wereld valt flauw als iemand je een naam geeft.
Ik weet niets meer.
Vandaag heb ik een ticket in zaken naar mijn waterloo
Tranen opzij, Ik snap het.
Afscheid nemen is koudbloedig.
Als er geen lach meer is om te lachen
Laten we zinken als de Titanic met de lichten aan
Jij was de streling die ik leerde, de kostbare steen in mijn schoen.
Vandaag kan ik niet eens bewegen.
Ik ben de blinde pianist van een verlaten hotel.
Meestal denk ik aan jou.
De wereld valt flauw als iemand je een naam geeft.
Ik weet niets meer.…
Vandaag heb ik een ticket in zaken naar mijn waterloo
Meestal denk ik aan jou.
Ik bloed tot duizend stukjes als iemand je een naam geeft.
Ik kende een truc, die erger werd.
Vandaag heb ik een ticket voor mijn waterloo.
(Dank aan Noemi voor deze brief)