Itchy Poopzkid — Back to '82 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Back to '82" van Itchy Poopzkid.
Songteksten
Even now as I write this down
Still I can hear the sound
Of pleasure and dismay.
It seems so long ago
The days that we both know,
Two lifetimes far from grey.
I think of all those dreams and all our time spent.
City lights turn black and white as we grow older.
Memories of what we pleased are getting colder.
'Til I die, I wish that I will fade away with you
Back to '82.
The moods which we’ve been in Are showing up again.
A friendship lost in time.
The schoolyard and the broken bus
Even sidewalks felt like home for us.
That’s what we left behind.
City lights turn black and white as we grow older.
Memories of what we pleased are getting colder.
'Til I die, I wish that I will fade away with you
Back to '82.
The times you laughed,
The times you cried because of me.
All your advice
I couldn’t stand,
I screamed and you screamed back at me.
But this is gone,
We’re back as one
And it feels like a family.
When I’m away
Take this as my Apology.
City lights turn black and white as we grow older.
Memories of what we pleased are getting colder.
'Til I die, I wish that I will fade away with you
Back to '82.
City lights turn black and white as we grow older.
Memories of what we pleased are getting colder.
'Til I die, I wish that I will fade away with you
Back to '82.
Back to '82.
Songtekstvertaling
Zelfs nu als ik dit opschrijf
Toch hoor ik het geluid.
Van plezier en ontzetting.
Het lijkt zo lang geleden.
De dagen die we allebei kennen,
Twee levens ver van grijs.
Ik denk aan al die dromen en al onze tijd.
Stadslichten worden zwart en wit als we ouder worden.
Herinneringen aan wat we leuk vinden worden kouder.
Tot ik sterf, wens ik dat ik met jou zal vervagen.
Terug naar 1982.
De stemmingen die we hebben meegemaakt komen Weer.
Een vriendschap verloren in de tijd.
Het schoolplein en de kapotte bus
Zelfs trottoirs voelden zich thuis voor ons.
Dat hebben we achtergelaten.
Stadslichten worden zwart en wit als we ouder worden.
Herinneringen aan wat we leuk vinden worden kouder.
Tot ik sterf, wens ik dat ik met jou zal vervagen.
Terug naar 1982.
De keren dat je lachte,
De keren dat je huilde door mij.
Al uw advies
Ik kon er niet tegen.,
Ik schreeuwde en jij schreeuwde terug.
Maar dit is weg.,
We zijn terug als één.
En het voelt als een familie.
Als ik weg ben
Neem dit als mijn verontschuldiging.
Stadslichten worden zwart en wit als we ouder worden.
Herinneringen aan wat we leuk vinden worden kouder.
Tot ik sterf, wens ik dat ik met jou zal vervagen.
Terug naar 1982.
Stadslichten worden zwart en wit als we ouder worden.
Herinneringen aan wat we leuk vinden worden kouder.
Tot ik sterf, wens ik dat ik met jou zal vervagen.
Terug naar 1982.
Terug naar 1982.