It Dies Today — Bled Out In Black And White songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bled Out In Black And White" van It Dies Today.

Songteksten

Disconcerting feeling has opened my eyes
For the very last time
This faith stirs an echo
I hear amongst the safe and perfect waste
A slow fear still creeping in Invasive and persuasive like a whisper
Softly convincing me to move on Lay waste to all the tangible explanations
Nothing’s as it seems
Spit out the words to this question
The validity of my future faults
Carving my intentions
With this blade of distinction
Digging deeper still in my skin
Twisting slowly, opening the wound
Spit out the words to this question
The validity of my future faults
Spit out the words to this question
Where do I begin?
This line scored from ear to ear
Telling a tale of exsanguination
These immanent fingers pressed against my neck
Bleeding out the destruction I command
This calm stirs an echo
I hear amongst the sacred perfect waste
A slow fear still creeping in Invasive and persuasive like secrets quietly convincing
And missing the moral in these eyes

Songtekstvertaling

Verontrustend gevoel heeft mijn ogen geopend.
Voor de allerlaatste keer
Dit geloof roept een echo op
Ik hoor tussen de veilige en perfecte verspilling
Een langzame angst sluipt nog steeds in invasieve en overtuigende als een fluistering
Mij te overtuigen om verder te gaan ... alle tastbare verklaringen te vernietigen.
Niets is zoals het lijkt.
Spuw de woorden van deze vraag uit
De geldigheid van mijn toekomstige fouten
Mijn intenties in stukken snijden
Met dit mes van onderscheid
Dieper graven nog in mijn huid
Langzaam draaien, de wond openen
Spuw de woorden van deze vraag uit
De geldigheid van mijn toekomstige fouten
Spuw de woorden van deze vraag uit
Waar moet ik beginnen?
Deze lijn scoorde van oor tot oor.
Het vertellen van een verhaal van leegbloeden
Deze immanente vingers tegen mijn nek gedrukt
De vernietiging wegbloeden die ik beveel
Deze rust wekt een echo op.
Ik hoor tussen de Heilige perfecte verspilling
Een langzame angst sluipt nog steeds in invasieve en overtuigende als geheimen rustig overtuigend
En mist de moraal in deze Ogen