Isabella Taviani — Presente-Passado songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Presente-Passado" van Isabella Taviani.
Songteksten
Ai essa saudade no meu peito
Esse vazio de você
Ai esse meu jeito meio feio
De não saber me perder
Você se foi sem dizer onde podia lhe encontar
Uma razão pra viverVocê podia me deixar
Mas o tempo passou e essa dor não cessou
Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente-passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mais agora é tarde
Ai o tempo frio que me esquenta a boca seca que me tenta
Ai o véu da noite que alumia, é meia noite em meio dia
Você se foi sem deixar a chance de se vê voltar
Uma razão para esquecer é o que ficou em seu lugar
Mas o tempo passou e essa dor não cessou
Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente-passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mais agora…
Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente-passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mais agora…
É tarde!
Songtekstvertaling
Helaas dit verlangen in mijn borst
Deze leegte van jou
Dat is mijn manier, nogal lelijk.
Om niet te weten hoe ik mezelf moet verliezen.
Je ging weg zonder te zeggen waar ik je kon vinden.
Een reden om te leven kon me verlaten
Maar de tijd ging voorbij en deze pijn hield niet op.
Er zijn pellen in mijn voetsporen
Een schaduw die ik omhels
Een heden-verleden
Zo ' n verlangen om niet meer wil te hebben
Ik bewonder de lafaards niet meer.
Helaas het koude weer dat me verwarmt droge mond die me verleidt
Helaas de sluier van de nacht die schijnt, het is middernacht in een halve dag
Je bent weg zonder de kans om jezelf terug te zien.
Een reden om te vergeten is wat er in zijn plaats stond
Maar de tijd ging voorbij en deze pijn hield niet op.
Er zijn pellen in mijn voetsporen
Een schaduw die ik omhels
Een heden-verleden
Zo ' n verlangen om niet meer wil te hebben
Ik bewonder lafaards niet meer.…
Er zijn pellen in mijn voetsporen
Een schaduw die ik omhels
Een heden-verleden
Zo ' n verlangen om niet meer wil te hebben
Ik bewonder lafaards niet meer.…
Het is laat!