Ирина Богушевская — Зал ожиданий songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Зал ожиданий" van Ирина Богушевская.
Songteksten
Господи, услышь!
Я снова, Боже,
Буду тебя просить.
Мне кажется, что ты Никак не можешь
Все-таки, нас простить.
На перекрестке всех путей.
На перепутье всех дорог
В руке Твоей
Остановились и стоим.
Веди же нас,
Как мы вели своих детей,
Любя вели своих детей,
Спасая именем Твоим.
Ворует и свистит и строит рожи
Вечный спутник мой — вокзал.
Мне хочется сбежать, срывая с кожи
Швы его засохших шпал.
Вспять, через боль и блажь, и бред
Мы б отмотали ленту лет,
Перелетели бы сожженные мосты.
Но в пять пятнадцать с первого пути
Уходит поезд на Кресты.
Вот первый путь.
А вот багаж. И вот билет,
И вот билет, — прости.
Господи, услышь!
Хотя б однажды
Даруешь ли нам покой?
Зачем ты создал нас
С такой жаждой счастья
И с тоской такой?
Наши пути как паутинки или нити
Ты плетешь, и нам не ясно,
Где основа, где уток.
Мне говорят, что мир жесток,
Но как он может быть жесток,
Ведь создала его любовь?
Иль это ложь?
Прости.
Вновь плетем мы кружево свиданий
И расставаний. Как всегда,
То нет, то да.
И тайный страх терзает грудь.
Зал ожиданий снова полон
И все полны мы ожиданий.
У всех билеты на руках.
Еще чуть-чуть
И нам объявят путь, наш путь
Songtekstvertaling
Heer, hoor!
Ik ben terug, God.,
Ik vraag het je.
Ik denk niet dat je dat kunt.
Om ons te vergeven.
Op de kruising van alle paden.
Op het kruispunt van alle wegen
in uw
We stopten en stonden.
Leid ons.,
Hoe we onze kinderen gedragen hebben,
Houden van hun kinderen,
In jouw naam sparen.
Steelt en fluit en trekt gezichten
Mijn eeuwige metgezel is het station.
Ik wil weglopen, het uit mijn huid plukken.
De naden van de gedroogde slapers.
Achteruit, door pijn en delirium en delirium
We zouden de band jaren terugspoelen.,
Verbrande bruggen zouden Overvliegen.
Maar om kwart over vijf van de eerste weg
De trein vertrekt naar Kresty.
Hier is de eerste weg.
En hier is de bagage. En hier is het kaartje.,
En hier is het ticket — sorry.
Heer, hoor!
Minstens één keer.
Geeft u ons vrede?
Waarom heb je ons geschapen?
Met zo ' n dorst naar geluk
En met zo ' n verlangen?
Onze paden zijn als spinnenwebben of draden
Je weeft en we begrijpen het niet.,
Waar de basis is, waar de eenden zijn.
Mij is verteld dat de wereld wreed is.,
Maar hoe kan hij wreed zijn?,
Liefde creëerde het, nietwaar?
Of is het een leugen?
Sorry.
Weer weven de kant van dadels
En Uit elkaar gaan. Zoals altijd,
Soms Nee, soms ja.
En een geheime angst knaagt aan mijn borst.
De wachtkamer is weer vol.
En we zijn allemaal vol verwachtingen.
Iedereen heeft kaartjes bij de hand.
Nog een klein beetje.
En we zullen de weg, onze weg verteld worden