Irene Fornaciari — Grande mistero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grande mistero" van Irene Fornaciari.
Songteksten
Continuerà a domandarlo il merlo
Picchiando la grondaia
Col becco sfoderato
Che è l’unica sua spada
Notte, notte
Perché ci abbracci tutti
E sembra che alla fine
Poi non ci guardi mai…
E lo dirà perfino il gatto nero
Che dorme sopra un frigo
Nel campo dei rifiuti
Tra i fiori calpestati
Onda, onda
Perché riporti tutto
E con un colpo solo tutto riprenderai…
Lune a dondolo
Io ne ho cavalcate su strade proibite
E sotto il rasoio dei giorni
Di cose ne ho perse ma
Monete di sole io ne ho messe in tasca
E palle di ghiaccio, colpite di testa
Ma questo boato che ho sotto il respiro
Rimane il mio grande…
Grande mistero eh yeh…
Grande mistero eh yeh…
Lo capirai guardando il pipistrello
Che cerca il suo tragitto
Sotto un lampione rotto
Con curve che non sai
Buio, buio
Perché mi hai quasi preso
Ma appena io mi arrendo
Tu dopo te ne vai…
Ricorderai gomitoli di nubi
E fili di una pioggia
Caduta qui per sbaglio
Sopra il vecchio cancello
Vento, vento
Ti attacchi a questi rami
Ti mescoli ai sospiri
E poi li ruberai…
Lune a dondolo
Io ne ho cavalcate su strade proibite
E sotto il rasoio dei giorni
Di cose ne ho perse ma
Monete di sole io ne ho messe in tasca
E palle di ghiaccio, colpite di testa
Ma questo boato che ho sotto il respiro
Rimane il mio grande…
Grande mistero eh yeh…
Grande mistero eh yeh…
Songtekstvertaling
Zal blijven vragen aan de Merel die de goot raakt met de tuit getoond dat het de enige zijn zwaard, nacht, nacht, omdat je ons allemaal omarmt, en het lijkt erop dat op het einde, dan we niet kijken nooit... En ik zeg je, zelfs de zwarte kat die op een koelkast slaapt in het veld van afval tussen de bloemen, liep op de Golf, zwaaide door swaps rond, en met één schot, alles wat je zal hervatten... Lune schommelt en ik rijd op straat verboden, en onder het scheermes van de dag de dingen die ik heb verloren, maar munten van de zon, Ik stop het in zijn zak en de ballen van ijs raken het hoofd, maar dit gebrul dat ik onder de adem blijft mijn groot... Een groot mysterie... het grote mysterie... je zult begrijpen door naar de vleermuis te kijken, dat zijn weg zoekt onder een straatlicht gebroken met bochten dat je het donker niet kent, het duister omdat ik bijna genomen heb, maar zodra ik opgeef, op jou nadat je gaat... Denk aan de balletjes van wolken en draden van een regen die hier per ongeluk viel boven de oude poort De Wind, de wind maakt aanvallen op de takken die je mengt aan Zuchten en dan stelen ze... Lune schommelt en ik rijd op straat verboden, en onder het scheermes van de dag de dingen die ik heb verloren, maar munten van de zon, Ik stop het in zijn zak en ijsballen, stootte op het hoofd, maar dit gebrul dat ik onder de adem blijft mijn groot... Een groot mysterie... het grote mysterie.…