Ion Dissonance — Substantial Guilt Vs. The Irony Of Enjoying songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Substantial Guilt Vs. The Irony Of Enjoying" van Ion Dissonance.
Songteksten
and I lay numb, waiting for something worst to happen.
sweet innocence, it happened so suddenly.
she crossed my path on the way to nothingness,
I knew that was encountering an angel of purity
and in the process I’ve quickly understood that I don’t deserve her,
none of us, humans, do.
beholding such a fatality leave you empty with bitter grief.
life seem to be tarnished and sour, raped in its very essence,
but sorrow is rapidly replaced by frustration, envy and despair.
dressed in white, a child alone,
so fragile and beautiful has dawn,
to hold her close was exhilarating in a most vicious way.
I felt so weak, yet empowered somehow.
One thing leading to another, I knew then,
that if I could not experience nor possess purity,
I would at least try to grasp it and choke the life out of it.
and I did, oh why, I don’t know but I did… violently,
I’ve pummelled her face with my bare fists till she became awfully deformed,
bleeding and dying, all twisted in terror…
I, I, I have forcefully replaced every missing teeth in her mouth
by razor sharp shards of glass,
slowly inserting every piece of glass in the little one’s gum.
why was I laughing?
I guess that is my art, to inflict upon purity the only thing I can give,
and unfortunately it’s not love.
I should’ve feel guilty, I know, but it simply didn’t occur.
(As I am unable to put the knife trough my own flesh anymore…)
Songtekstvertaling
en ik lag verdoofd, wachtend op iets ergers.
lieve onschuld, het gebeurde zo plotseling.
ze kruiste mijn pad op weg naar het niets.,
Ik wist dat ik een engel van zuiverheid tegenkwam.
en in het proces heb ik al snel begrepen dat ik haar niet verdien.,
niemand van ons, mensen, weet dat.
het zien van zo ' n sterfgeval laat je leeg van bitter verdriet.
het leven lijkt bezoedeld en zuur, verkracht in zijn essentie.,
maar verdriet wordt snel vervangen door frustratie, afgunst en wanhoop.
gekleed in het wit, een kind alleen,
zo breekbaar en mooi is de dageraad,
om haar dichtbij te houden was opwindend op een zeer wrede manier.
Ik voelde me zo zwak, maar toch machtig.
Het ene leidt naar het andere, Ik wist het toen,
dat als ik niet kon ervaren en geen zuiverheid kon bezitten,
Ik zou het tenminste proberen te pakken en het leven eruit te wurgen.
en dat deed ik, oh waarom, ik weet niet, maar ik deed het... met geweld.,
Ik heb haar gezicht geslagen met mijn blote vuisten tot ze vreselijk misvormd werd.,
bloeden en sterven, allemaal verdraaid van angst.…
Ik heb alle ontbrekende tanden in haar mond krachtig vervangen.
door scherpste glasscherven,
ik stop langzaam elk stukje glas in de kauwgom van de kleine.
waarom lachte ik?
Ik denk dat dat mijn kunst is, om zuiverheid toe te brengen het enige wat ik kan geven,
en helaas is het geen liefde.
Ik had me schuldig moeten voelen, maar het gebeurde gewoon niet.
Ik kan het mes niet meer door M ' n eigen vlees steken.…)