Invent, Animate — Agora songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Agora" van Invent, Animate.
Songteksten
All I’ve ever longed for
Was it a waste of time, or will I get mine?
Abandon me, and I’ll adapt to the loss
What a dark and fragile place this is I am stuck in between the lines of understanding
What it is to merely exist, and to prosper
I can’t believe I’m alive
Amidst the world taking away everything I am All I am, all I am All I’ve ever longed for, was it a waste of time
Or will I get mine?
Abandon me, and I’ll adapt to the loss
Quintessential growth, in the palm of your hand
Winter embrace me and all I am Forgotten souls bask in the bitter cold
The feeling of being cherished, is an unfamiliar one
Leave me be under the leaves, in the wake of spring
I’ll be descending in my sinking sleep
Wishful thinkers
We are the ones with a seed of hope
With no space to grow
We are the ones
That hold what little we have so close
My mind longs to be still once more
What a dark and fragile place this is I am stuck in between the lines of understanding
What it is to merely exist, and to prosper
But in my mind, I’ll be fine
But in my mind, I’ll be fine
I am forever in debt, to the ones who left
I would never ask the world a favor
It would never happen.
Songtekstvertaling
Alles waar ik naar verlangde.
Was het tijdverspilling, of krijg ik de mijne?
Verlaat me, En Ik zal me aanpassen aan het verlies.
Wat een donkere en fragiele plek Dit is Ik zit vast tussen de lijnen van begrip
Wat het is om alleen te bestaan, en te bloeien
Ik kan niet geloven dat ik leef.
Te midden van de wereld die alles wegneemt wat ik ben alles wat ik ben, alles waar ik ooit naar verlangde, was het een verspilling van tijd
Of krijg ik de mijne?
Verlaat me, En Ik zal me aanpassen aan het verlies.
Quintessentiële groei, in de palm van je hand
Winter omhels me en alles wat ik ben Vergeten zielen koester in de bittere kou
Het gevoel gekoesterd te worden, is een onbekende.
Laat me onder de bladeren, in de nasleep van de lente
Ik zal dalen in mijn zinkende slaap
Wishful thinkers
Wij zijn degenen met een zaad van hoop
Zonder ruimte om te groeien
Wij zijn degenen die
Dat houdt het kleine beetje dat we hebben zo dichtbij
Mijn geest verlangt ernaar om weer stil te zijn.
Wat een donkere en fragiele plek Dit is Ik zit vast tussen de lijnen van begrip
Wat het is om alleen te bestaan, en te bloeien
Maar in mijn gedachten komt het wel goed.
Maar in mijn gedachten komt het wel goed.
Ik sta voor altijd in de schuld, aan degenen die vertrokken zijn.
Ik zou de wereld nooit om een gunst vragen.
Het zou nooit gebeuren.