Inti Illimani — El Equipaje Del Destierro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Equipaje Del Destierro" van Inti Illimani.
Songteksten
Tú me preguntas como fue el acoso aquel que obtuve
Metes la lengua en mi cabeza,
en mi pensar, en mi algo.
Y bien, te dejo suponer que
abandoné mi pueblo.
Que huí rompiendo el crudo
umbral como un puma aterrado.
Pero yo te aseguro que no me han quitado nada.
Puesto que de esta tierra no me podrán apartar.
Pues como van a robar mi volcán y su volcana.
Desviar de mi alma el embocar
del río con su ría.
Hacharme en el paisaje el árbol
con su arboladura
Matarme en plena sien el rudo
piojo con su pioja.
Quemar con un fogón usual mi libro y su librea
Juntarse el yatagán con mi dolor
y su dolora.
Hacer agua en temporal mi bote con su bota
Batir en retirada mi conjuro y su conjura
Vibrar la cuerda de mi solfeo
con su solfear
Tú me preguntas como fue el acoso aquel que obtuve
Pones el ojo a ojear en la estación de mi memoria
Y bien concedo que al final
ganaron la batalla
Que falta conocer el resultado
de la guerra.
Pero confieso que yo no extravié un grano de polen
Puesto que de esta tierra no me podrán apartar.
Pues como van a extenuar mi caso con su casa
Adelgazar mi saco vecinal
con su saqueo.
Uncir mi canto universal de grillo a su grillete.
Vaciar de contenido mi araucano y su araucaria.
Cavar con fúnebre placer mi tumbo con su tumba.
Frenar la turbulencia de mi gesta con su gesto
El choque de mis esperantes
con su espera dura
El equipaje del destierro es mi maleta de humo.
Puesto que de esta tierra no me podrán apartar.
Songtekstvertaling
Je vraagt me hoe de intimidatie degene was die ik kreeg.
Je steekt je tong in mijn hoofd.,
in mijn gedachten, in mijn iets.
Nou, ik laat je aannemen dat
Ik verliet mijn dorp.
Dat ik wegliep en de olie brak.
drempel als een bange poema.
Maar ik verzeker je, ze hebben niets van me afgenomen.
Want ze kunnen me niet meenemen van dit land.
Hoe ga je mijn vulkaan en zijn vulkaan stelen?
Om af te wijken van mijn ziel naar embocar
de rivier met zijn Kreek.
Me in het landschap hakken de boom
met zijn bomen
Dood me in het midden van de ruwe tempel
Luis met haar Luis.
Brand met een gebruikelijke kachel mijn boek en zijn stalhouderij
Voeg je bij de Yatagan met mijn pijn
en zijn pijn.
Maak tijdelijk water mijn boot met jouw laars
Beat in retreat mijn spreuk en zijn spreuk
Vibreer de string van mijn solfeo
met zijn solfear
Je vraagt me hoe de intimidatie degene was die ik kreeg.
Je hebt mijn geheugen in de gaten gehouden.
En ik geef toe dat op het einde
ze wonnen de strijd.
We moeten het resultaat weten.
van oorlog.
Maar ik geef toe dat ik geen stuifmeel heb verloren.
Want ze kunnen me niet meenemen van dit land.
Nou, hoe ga je mijn zaak met je huis belasten?
Mijn buurttas aan het afslanken
met zijn plundering.
Zalf mijn universele krekel gezang naar zijn boeien.
Leeg van inhoud mijn araucano en zijn araucaria.
Om met begrafenisplezier mijn graf te graven met zijn graf.
Vertraag de turbulentie van mijn gebaar met jouw gebaar.
De botsing van mijn hoop
met zijn harde wachten
De bagage van de verbanning is mijn koffer vol rook.
Want ze kunnen me niet meenemen van dit land.