Insomnium — Under The Plaintive Sky songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Under The Plaintive Sky" van Insomnium.
Songteksten
And so does the downhearted tune
Resound through this murky night
And the wind groan its wistful song
For the ill-lucked dwellers in plight
These two round-shouldered figures
Forward slowly through this grey day
Under the fores’ts white canopy
Out of the drifting snow’s way
With rime dressed-faces they wander
With guilt carved-hearts they flee
With grim stained-minds they hover
Between hope and despair
With rime dressed-faces they wander
With guilt carved-hearts they flee
With grim stained-minds they ponder
If they ever be free of their sins
May the stars become my eyes
And the wind become my hearing
Let them guide us through
These pitch-dark mornings
May the snowfall end
And the shining moon rise
So we can find our way out
From these all-consuming nights
Underneath the blanket of stars
Embraced by another cold night
Two round-shouldered figures
Leave these shores behind
Quietly they wonder
If they ever will see the light
They now lose in their shadows
Owe to the darkest of nights
Songtekstvertaling
En zo ook de neerbuigende melodie
Weerklinken door deze duistere nacht
En de wind kreunt zijn weemoedig lied
Voor de ellendige bewoners.
Deze twee rondschouderde cijfers
Langzaam vooruit door deze grijze dag
Onder de fores ' s witte bladerdak
Uit de weg van de zwevende sneeuw
Met kleren aan lopen ze rond
Met schuld gesneden harten vluchten ze
Met grimmige geesten zweven ze
Tussen hoop en wanhoop
Met kleren aan lopen ze rond
Met schuld gesneden harten vluchten ze
Met grijnzende geesten denken zij na.
Als ze ooit vrij zijn van hun zonden
Moge de sterren mijn ogen worden
En de wind wordt mijn gehoor
Laat ze ons door
Deze pikdonker ochtenden
Moge de sneeuwval eindigen.
And the shining moon rise
Zodat we de weg naar buiten kunnen vinden.
Van deze alles-consumerende nachten
Onder de deken van sterren
Omarmd door een koude nacht
Twee rondschouderfiguren
Laat deze kusten achter
Stilletjes vragen ze zich af
Als ze ooit het licht zullen zien
Ze verliezen nu in hun schaduw.
Dank aan de donkerste nachten