Insomnium — Drawn to Black songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Drawn to Black" van Insomnium.
Songteksten
Wreathed in silence, laid down in shades
Swathed in regrets, deluded astray
Forgotten in half-light, drawn in despair
Soothed in slumber so dreadful and fair
Rending and searing and twisting my dreams
Alone in the gloom with the nightmares unseen
The night has a thousand eyes,
And the day but one;
Yet the light of the bright world dies
With the dying sun
The mind has a thousand eyes,
And the heart but one:
Yet the light of a whole life dies
When love is done
Worthless the pledges, all vows but lies
Fateful her kisses, where a serpent hides
First beckoned to step from the twilight to glare
Then left in the dark for the demons to share
Only the stars see, only the moon hears…
And quietly the water-lilies sigh
Like the last breath of a weary soul
And the weed sway in the dreary waters
Like a girl’s dark hair they wave about
And the black stones under my bare feet
Cold and smooth like her milk-white palm
And the silence which falls upon this shore
Resounds now louder than oncoming storm
For all is gone
Songtekstvertaling
Gehuld in stilte, neergelegd in schaduwen.
Vol spijt, misleid en misleid.
Vergeten in half licht, getrokken in wanhoop
Bedwelmd in slaap zo verschrikkelijk en mooi
Verharden en verschroeien en verdraaien mijn dromen
Alleen in de duisternis met de ongeziene nachtmerries
De nacht heeft duizend ogen,
En de dag op één;
Maar het licht van de heldere wereld sterft
Met de stervende zon
De geest heeft duizend ogen,
And the heart but one:
Maar het licht van een heel leven sterft
Als de liefde voorbij is
Waardeloos, allemaal geloften, maar leugens.
Noodlottige haar kussen, waar een slang zich verbergt
Eerst wenkte hij om van de schemering naar de schittering te stappen.
Dan achtergelaten in het donker voor de demonen om te delen
Alleen de sterren zien, alleen de maan hoort…
En zachtjes zucht de waterlelies
Als de laatste adem van een vermoeide ziel
En de weed slingeren in het sombere water
Als het donkere haar van een meisje zwaaien ze rond
En de zwarte stenen onder mijn blote voeten
Koud en glad als haar melk-witte palm
En de stilte die op deze kust valt
Klinkt nu luider dan de naderende storm.
Want alles is weg