Infidel — The Mourning Demon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Mourning Demon" van Infidel.
Songteksten
I saw the Earth burn down
Down to its poisoned ground
I saw the world in flames
The end of all its days
And since all life was lost
I have wandered ‘round the land
Dreaming about the times we used to have
Finally I believe it was hopeless
The fate of humanity was darkness
Joy seems like a dream I never had
That vanished with the winds of misery
Men turned to piles of toxic waste
With their souls wandering in agony
The radioactive air…
The evidence of fear…
The remains of our past
Is what it’s left at last
The echo of your cries
And the yelling of despise
Became my dead soul’s lullaby
Finally I believe it was hopeless
The fate of humanity was darkness
Joy seems like a dream I never had
That vanished with the winds of misery
Men turned to piles of toxic waste
With their souls wandering in agony
I mourn for humanity
I mourn for the loss of sanity
As earth descends into emptiness
Our souls are lost into nothingness
As grief devours my senses
I realize I’m helpless
I felt the pain; it was insane
And earth becomes my hunter’s prey
Songtekstvertaling
Ik zag de aarde afbranden.
Tot aan de vergiftigde grond.
Ik zag de wereld in vlammen
Het einde van al zijn dagen
En omdat al het leven verloren was
Ik heb rond het land gewandeld.
Dromen over de tijd die we hadden
Eindelijk geloof ik dat het hopeloos was
Het lot van de mensheid was duisternis.
Vreugde lijkt een droom die ik nooit had
Die verdween met de winden van ellende
Mannen veranderden in stapels giftig afval.
Met hun zielen in doodsangst.
De radioactieve lucht…
Het bewijs van angst…
De overblijfselen van ons verleden
Is wat er uiteindelijk over is
De echo van je kreten
En het schreeuwen van veracht
Werd het slaapliedje van mijn dode ziel
Eindelijk geloof ik dat het hopeloos was
Het lot van de mensheid was duisternis.
Vreugde lijkt een droom die ik nooit had
Die verdween met de winden van ellende
Mannen veranderden in stapels giftig afval.
Met hun zielen in doodsangst.
Ik rouw om de mensheid.
Ik rouw om het verlies van gezond verstand.
Als de aarde daalt in leegte
Onze zielen zijn verloren in het niets.
Als verdriet mijn zintuigen verslindt
Ik realiseer me dat ik hulpeloos ben.
Ik voelde de pijn, het was krankzinnig.
En de aarde wordt de prooi van mijn jager.