Indigo Girls — Love's Recovery songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Love's Recovery" van Indigo Girls.
Songteksten
During the time of which I speak it was hard to turn the other cheek
To the blows of insecurity
Feeding the cancer of my intellect the blood of love soon neglected
Lay dying in the strength of its impurity
Meanwhile our friends we thought were so together
They’ve all gone and left each other in search of fairer weather
And we sit here in our storm and drink a toast
To the slim chance of love’s recovery.
There I am in younger days, star gazing,
Painting picture perfect maps of how my life and love would be Not counting the unmarked paths of misdirection
My compass, faith in love’s perfection
I missed ten million miles of read I should have seen
Meanwhile friends we thought were so together
Left each other one by one in search of fairer weather
And we sit here and drink a toast
To the slim chance of love’s recovery.
Rain soaked and voice choked like silent screaming in a dream
I serach for our absolute distinction
Not content to blow and bend
To the whims of culture that swoop like vultures
Eating us away, eating us away
Eating us away to our extinction
Oh how I wish I were a trinity, so if I lost a part of me
I’d still have two of the same to live
But nobody gets a lifetime rehearsal, as specks of dust we’re universal
To let this love survive would be the greatest gift we could give
Tell all the friends who think they’re so together
That these are ghosts and mirages, these thoughts of fairer weather
Though it’s storming out I feel safe within the arms of love’s discovery
Songtekstvertaling
In de tijd waarover ik spreek was het moeilijk om de andere wang toe te keren.
Op de slagen van onzekerheid
Het voeden van de kanker van mijn intellect het bloed van liefde al snel verwaarloosd
Sterven in de kracht van zijn onzuiverheid
Ondertussen dachten onze vrienden dat we zo samen waren.
Ze hebben elkaar verlaten op zoek naar beter weer.
En we zitten hier in onze storm en drinken een toast
Op de kleine kans op het herstel van de liefde.
Daar ben ik in jongere dagen, star staarend,
Het schilderen van perfecte kaarten van hoe mijn leven en liefde zou niet tellen de ongemarkeerde paden van misleiding
Mijn kompas, geloof in de perfectie van de liefde
Ik heb tien miljoen kilometer gelezen. Ik had het moeten zien.
Ondertussen dachten we dat we zo samen waren.
Elkaar een voor een verlaten op zoek naar eerlijker weer
En we zitten hier en drinken een toast
Op de kleine kans op het herstel van de liefde.
Regen doordrenkt en stem verstikt als een stille schreeuwend in een droom
Ik stel voor ons absolute onderscheid
Niet tevreden met blazen en buigen
Naar de grillen van de cultuur die als gieren swingen
Ons opeten, ons opeten.
Ze eten ons op tot onze ondergang.
Ik wou dat ik een drie-eenheid was, dus als ik een deel van mezelf verloor ...
Ik zou er nog twee van hetzelfde hebben om te leven.
Maar niemand krijgt een levenslange repetitie, als stofdeeltjes zijn we universeel
Om deze liefde te laten overleven zou het grootste geschenk zijn dat we konden geven.
Vertel alle vrienden die denken dat ze zo samen zijn.
Dat dit geesten en luchtspiegelingen zijn, deze gedachten van eerlijker weer
Hoewel het naar buiten stormt voel ik me veilig in de armen van de ontdekking van liefde