Indigo Girls — Elizabeth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elizabeth" van Indigo Girls.
Songteksten
Three streets off the grid, we were barely kids
But we were old enough to drink in Louisiana
We listened to ‘The King Must Die', ‘On the Willows' drank the wine
We could afford from the work study manna
Were were young but not that young
To be cutting our fingers and mixing our blood
Climbing the fence of the St. Louis cemetery
We caught on my heart’s desire
Big as the 1788 fire
Put on little quennie and bring me another whiskey
Elizabeth, the last I heard, you’re in Savannah
You got married after art school happily
I didn’t want to look you up, I’m pretty sure it’s just enough
That I remember you fondly
I didn’t have a car, but I did have a guitar
And I played to my advantage when you let me I only stayed 2 years, but it still appears
After all of this time the memories still get me I was young but not that young
To be tied in a knot that was coming undone
The spooks and haunts that vexed me veiled my eyes
It was always dark back then
It was always 3 am I shake my head to think I made it out alive
Out at night under the lights
Some band is singing a memory
Everybody hits record to play it back over time
But when I look back on our dance
I only wanna hear that music once
And remember it forever in my mind
Songtekstvertaling
Drie straten van de radar, we waren amper kinderen.
Maar we waren oud genoeg om te drinken in Louisiana.
We luisterden naar 'de koning moet sterven',' op de wilgen ' dronk de wijn
We kunnen het ons veroorloven van de werkstudie manna
We waren jong, maar niet zo jong.
Om onze vingers te snijden en ons bloed te mengen.
Het beklimmen van het hek van de St. Louis begraafplaats
We vingen op het verlangen van mijn hart.
Zo groot als de brand van 1788
Doe Little quennie aan en breng me nog een whisky.
Elizabeth, het laatste wat ik hoorde, is dat je in Savannah bent.
Je bent getrouwd na de kunstacademie.
Ik wilde je niet opzoeken, ik ben er vrij zeker van dat het net genoeg is.
Dat ik je lief herinner.
Ik had geen auto, maar wel een gitaar.
En ik speelde in mijn voordeel toen je me liet ik bleef maar 2 jaar, maar het lijkt nog steeds
Na al die tijd krijg ik nog steeds herinneringen. ik was jong, maar niet zo jong.
Om vastgebonden te worden in een knoop die los kwam
De spoken en spoken die me irriteerden, versluierden mijn ogen.
Het was toen altijd donker.
Het was altijd drie uur Ik schud mijn hoofd om te denken dat ik er levend uit ben gekomen
'S nachts uit onder de lichten
Een band zingt een herinnering
Iedereen Slaat op de plaat om het terug te spelen in de tijd
Maar als ik terugkijk op onze dans
Ik wil die muziek maar één keer horen.
En onthoud het voor altijd in mijn gedachten