Inborn Suffering — Monolith songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Monolith" van Inborn Suffering.
Songteksten
Now I feel the sorrow that you once embraced
I see the forgotten lies
Left to rot as statues watch the mortals play
Their game
Night guides my fate as I cry
From her pain
The sea of regrets dies
For all that remains I was dying once again
I’m still bleeding while horizons die
Empty shadows walk away
Spellbound no delusions I’m tapped
In my maze of torment I drown
Sadness I cannot defy
Once again the time to weep…
The time to endure
They want me to die
They ask me to rot
Eradicate!
The time to weep
The time to endure
The bitter taste
Time is sorrow
She wrote on her grave
The eye fears
Betrayed by your gods
The monolith of pain prevails
Monuments in the misty horizon
A pale figure shows me the way
Where there is no return from the silent sea
I hear the final embrace for my departure
And now the act begins in vain
Now I feel
The shadow’s eye on me
Can’t you see
There is no return from the silent sea
All alone, I sigh
All of the guilty souls hear the fear in my cry
The monolith of the lovers dream
Feel the sorrow emptying my soul
I’m still bleeding while horizons die
Empty shadows walk away
Spellbound no delusions I’m trapped
In my maze of torment I drown
Final embrace
As the sun dies she whispers
We walk among the dead
The eye is a certain dream
They want me to die
They ask me to rot
Can’t you see
There is no return from the silent sea
Monolith of the last resort
I’m still bleeding while horizons die
Empty shadows walk away
And I dream of you
Songtekstvertaling
Nu voel ik het verdriet dat je ooit omarmde
Ik zie de vergeten leugens.
Achtergelaten om weg te rotten als beelden om de stervelingen te zien spelen
Hun spel
De nacht leidt mijn lot als ik huil
Van haar pijn
De zee van spijt sterft
Voor alles wat overblijft was ik weer stervende.
Ik bloed nog steeds terwijl horizons sterft.
Lege schaduwen lopen weg.
Spellbound no delusions I ' m tipped
In mijn doolhof van kwelling verdrink ik
Verdriet kan ik niet trotseren
Opnieuw de tijd om te huilen…
De tijd om te verdragen
Ze willen dat ik sterf.
Ze vragen me te rotten.
Uitroeien!
De tijd om te huilen
De tijd om te verdragen
De bittere smaak
Tijd is verdriet
Ze schreef op haar graf.
Het oog vreest
Verraden door uw goden
De monoliet van de pijn overheerst
Monumenten in de misty horizon
Een bleke figuur toont me de weg
Waar er geen terugkeer is van de Stille zee
Ik hoor de laatste omhelzing voor mijn vertrek.
En nu begint de daad tevergeefs.
Nu voel ik
The shadow ' s eye on me
Zie je het niet?
Er is geen terugkeer van de Stille zee
Helemaal alleen, zucht ik
Alle schuldigen horen de angst in mijn schreeuw
The monolith of the lovers dream
Voel het verdriet mijn ziel legen
Ik bloed nog steeds terwijl horizons sterft.
Lege schaduwen lopen weg.
Spellbound no delusions I ' m trapped
In mijn doolhof van kwelling verdrink ik
Laatste omhelzing
Als de zon sterft fluistert ze
We lopen tussen de doden.
Het oog is een bepaalde droom
Ze willen dat ik sterf.
Ze vragen me te rotten.
Zie je het niet?
Er is geen terugkeer van de Stille zee
Monoliet van de laatste redmiddel
Ik bloed nog steeds terwijl horizons sterft.
Lege schaduwen lopen weg.
En ik droom van jou