Imperial Vengeance — Trinovantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Trinovantes" van Imperial Vengeance.
Songteksten
The wetlands morning light reveals a distant glimmer — sun on spears
And shields, and thus we stand transfixed 'pon radiance that seemed so fair
Within the range of mortal sight.
«Arweddwr chan 'r torc ag chreuau cara
Danio 'n ddialgar fam, 'r achubwr chan 'n cenedl»
They came upon the East wind’s keen, their sails hung high against the masts
Of mighty galleys, moving fast through waters that at once did seem
To guard our heartland, home and shore: this green and blessed realm.
The Angel isle, through sword and helm was 'ere so defended,
'Gainst invaders from the foreign shore.
«Arweddwr chan 'r torc ag chreuau cara
Danio 'n ddialgar fam, 'r achubwr chan 'n cenedl
And thus the seers' words did speak
Of a wolf cub snatched and borne on high,
By Eagles who at once did cry their lonely call from darkening skies,
And yet the grey child did survive, the thousand fathom fall to earth.
And thus an empire great was built upon the blood of untold numbers
Spilled, forever in the name of Rome:
And when they brought both sword and brand unto our Isle, our motherland,
There didst so rise our goddess bright with burning eyes,
Whose anger bought such dread and clamour; striking fear unto the foe.
Purge the unclean through fire and cross — Impale the heretics — desecrate
their gods
Burn out the memory of the whip-scarred backs — And the years we spent beneath
the heel.
We march upon the wings of night, with deadly blessing, 'gainst the blight that
dwells
Within the once strong walls of great Camuludonum.
The infants cries and warriors screams
The sound and airs do haunt the dreams of the distant tyrant as he cowers
Behind the outstreched bloody arm of war.
Screams heard in the Senate House — The witch-tongue of the wild.
When mothers rave and howl and crave: Their vengeance on their children dead,
defiled.
They put false trust in mighty walls in towers of indomitable stone
The words of the seer now doomfully clear, the cowering wolf revealed as Rome.
The heroine of the Age has passed but will rise again once more
When the tides of time are flowing fast and fall upon our shore
Songtekstvertaling
Het waterrijke ochtendlicht onthult een verre glinstering op speren.
En schilden, en zo staan we getransfixed ' pon stralen die zo mooi leken
Binnen het bereik van stervelingen.
"Arweddwr chan' r torc ag chreuau cara
Danio 'n ddialgar fam,' r achubwr chan ' n cenedl»
Ze kwamen op de wind van het Oosten, hun zeilen hingen hoog tegen de masten.
Van machtige kombuizen, die snel door water gingen dat tegelijk leek
Om ons Hartland, thuis en kust te bewaken, dit groene en gezegende rijk.
Het Engeleneiland, door zwaard en helm werd zo verdedigd,
Gainst indringers van de buitenlandse kust.
"Arweddwr chan' r torc ag chreuau cara
Danio 'n ddialgar fam,' r achubwr chan ' n cenedl
En zo spraken de zieners.
Van een wolvenjong, gegrepen en gedragen op hoog,
Door adelaars die meteen huilden hun eenzame roep uit de donkere hemel,
En toch heeft het grijze kind het overleefd, de duizend vadem die op aarde vallen.
En zo werd een groot rijk gebouwd op het bloed van onnoemelijke aantallen.
Gemorst, voor altijd in de naam van Rome:
En toen ze zowel zwaard als brandmerk naar ons eiland brachten, ons moederland,
Daar stond onze godin zo helder op met brandende ogen,
Van wie de toorn zo hevig was dat hij schrik aanjoeg en de vijand angst aanjoeg.
Zuiver de onreine door vuur en doorboor de ketters-ontheiliging
hun goden
Verbrand de herinnering aan de met zweepbeschadigde ruggen en de jaren die we eronder doorbrachten.
hiel.
We marcheren op de vleugels van de nacht, met dodelijke zegen, ' tegen de plaag die
wonen
Binnen de ooit sterke muren van grote Camuludonum.
De baby ' s huilen en krijgers schreeuwen
Het geluid en de lucht spoken rond in de dromen van de verre tiran terwijl hij zaait
Achter de gestroomlijnde bloedige arm van de oorlog.
Geschreeuw gehoord in het Senaat huis — de heks-tong van de wildernis.
Wanneer moeders razen en huilen en hunkeren: hun wraak op hun kinderen die dood zijn,
verontreinigen.
Ze vertrouwen in machtige muren in Torens van ontembare steen.
De woorden van de ziener zijn nu doomful duidelijk, de lafhartige wolf onthuld als Rome.
De heldin van de tijd is voorbij, maar zal weer herrijzen.
Wanneer de getijden snel stromen en op onze kust vallen