Илья Чёрт — Вернёмся в Питер songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Вернёмся в Питер" van Илья Чёрт.
Songteksten
Серым волком поезд мчится, след печатая в снегу
Я сижу, Господь напротив, говорим за жизнь
Той зимой длиннее песня стала с голоду
Сердца моего, пьяных глаз, седины в зрачках
Ты скажи мне, святый Отче, как же можно здесь молчать
Чтобы мог я здесь прожить, лгать меня учи
Что забыл я в этой клетке, если счастье мое там
Где ребятня сидит по крышам, словно воробьи
Мы поменяем наш билет, вернемся в Питер,
Любимый мой на рукаве порвется свитер.
Из декабря Бог шлет ответ в конце июля,
Чтобы я близким мог сказать, как их люблю я Ты скажи мне, мать-природа, я ли зверь, аль человек
В спину гонишь, холку гладишь, не пойму тебя
Все вороны, как вороны, а я белая, как снег
В дегте вымазан, да белым пухом облеплён
Бог сидел, поджав колени, да задумчиво молчал
Улыбнулся, молвил Иди ты к чёрту, Илья!
И я умер, в сотый раз воскреснул, и искать пошли
Его по свету снова, я, да и любовь моя
Мы поменяем наш билет, вернемся в Питер,
Любимый мой на рукаве порвется свитер.
Из декабря Бог шлет ответ в конце июля,
Чтобы я близким мог сказать, как их люблю я
Songtekstvertaling
Als een grijze wolf, de trein Rent, het spoor print in de sneeuw
Ik zit, Heer tegenover, spreek voor het leven
Die winter werd het lied langer met honger
Mijn hart, mijn dronken ogen, mijn grijze pupillen
Vertel me, Heilige Vader, hoe kunt u hier zwijgen?
Zodat ik hier kan wonen, me leren liegen
Wat ben ik vergeten in deze kooi, als mijn geluk er is
Waar de kinderen op de daken zitten als mussen
We veranderen ons ticket en keren terug naar St. Petersburg,
Mijn favoriete trui breekt op de mouw.
Vanaf December stuurt God eind juli een antwoord,
Zodat ik mijn dierbaren kan vertellen hoeveel ik van ze hou. vertel me, moeder natuur, ben ik een beest of een man?
Achterin rij je, streel je de withers, ik begrijp je niet.
Alle kraaien zijn als kraaien en ik ben zo wit als sneeuw
Besmeurd met teer en bedekt met witte pluis
De God zat met z ' n knieën omhoog en was stil.
Hij glimlachte en zei: loop naar de hel, Ilya!
En ik stierf, voor de honderdste keer herrezen, en ging op zoek naar
Zijn licht weer, Ik, ja en hou van mijn
We veranderen ons ticket en keren terug naar St. Petersburg,
Mijn favoriete trui breekt op de mouw.
Vanaf December stuurt God eind juli een antwoord,
Zodat ik mijn geliefden kan vertellen hoeveel ik van ze hou.