Илья Чёрт — Ночная прогулка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ночная прогулка" van Илья Чёрт.
Songteksten
Переливает джаз любовь и грусть
По тонкому ножу в стакан.
Вдохнув слоистый сумрак бара, я выйду.
Галстука аркан
Ослабив, я шагну вдоль улиц.
Неоновые отблески рекламы
Разлиты краской в лужах подо мной.
Чуть с хрипотцой неспешный разговор у стойки.
Шаг, другой.
Рояля блюз
Покачивает катера в воде пятнистой меж мостами.
Журчит на Финском в ракушки одетый дамбы шлюз.
Весь город тонет на дне стакана виски.
Мяучит ранняя Луна, по крышам в легком фуэте порхая.
Играючи сдувая с подоконника души столетий груз.
И входит ночь с полуулыбкой Моны Лизы
Приподнимая темноты гипюровый подол.
По мостовой неспешно, словно корабли, идут машины,
И время осыпается под пеплом сигарет на стол.
На влажных тротуарах коты хвостами кошек обнимают,
Никто не спит, хоть стрелок ход уж за полночь пошел.
Трубач с балкона ноты в облака сливает грустно,
Мальчишка на скамейке
Сел, очарованный его игрой.
Пол чашки кофе с молоком, индийская с полынью сигарета.
Она на палубе рукою машет.
Шейкер за кормой
Взбивает смесь из зелени причалов,
Из пятен масел танкеров и барж,
Разбавив пополам из Ладоги прохладой.
На дне гранитного стакана пьяный марш
Курсантов, что ужами в самоволку ускользнули.
Чумеют звезды, облака в крови.
И в этом разгуляе-хороводе стою под фонарем.
Мне некуда идти.
Мой карандаш, как палочка глухого дирижера,
Скользит над арками чихающих домов.
Я эту ночь в пастельно белом напишу, пожалуй,
И подарю тебе под утро средь ожерелья снов.
Songtekstvertaling
Jazz gieten van liefde en verdriet
Een dun mes in een glas.
Ik inhaleer de gelaagde somberheid van de bar en Vertrek.
Bind een strop
Ik maak me los en loop door de straten.
Neonreflecties van reclame
Gemorst verf in de plassen onder me.
Een beetje Hees gesprek aan de bar.
Stap, dan nog een.
Piano Blues
Bobbing boten in het water Gespot tussen bruggen.
Een zeeschelp-geklede dam Sluis gurgles in het Fins.
De hele stad verdrinkt op de bodem van een glas whisky.
De vroege maan miauwt, fladdert over de daken in een lichtfuet.
Speels de vensterbank van de ziel van eeuwen gewicht afblazen.
En de nacht komt binnen met een halve glimlach van de Mona Lisa
De donkere guipure zoom optillen.
Auto ' s rijden langzaam langs de stoep, net als schepen.,
En de tijd brokkelt af onder de as van sigaretten op de tafel.
Op natte trottoirs ... katten staarten katten knuffelen.,
Niemand slaapt, ook al is De revolverheld al na middernacht vertrokken.
De trompettist van het balkon van de noten in de wolk smelt verdrietig,
De jongen op de bank
Ik ging zitten, gefascineerd door zijn spel.
Een halve kop koffie met melk, Indiaanse wormwood sigaret.
Ze zwaait met haar hand.
Schudapparaat achter
Rapen een mengsel van Wharf greens,
Van olievlekken op tankers en Aken,
Verdun doormidden van Ladoga cool.
Op de bodem van een graniet glas een dronken Mars
Cadetten die al verdwenen zijn.
Plaag de sterren, wolken van bloed.
En in deze ongebreidelde dans, sta ik onder een straatlantaarn.
Ik kan nergens heen.
Mijn potlood is als een dove conducteur toverstaf.,
Glijdt over de bogen van niezen huizen.
Ik zal deze nacht schrijven in pastel white, misschien,
En ik geef je morgen een ketting vol dromen.