Ignitor — Castle in the Clouds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Castle in the Clouds" van Ignitor.
Songteksten
In the land of all is lost
In the realm of insanity
The Castle sprawls on her hill and stretches to the sky
In lazy disregard
Fear the Castle, flee her minions
Fear the Castle, as she crouches in the clouds
A thousand sightless eyes
Survey her morbid realm
Black asphalt tongue licks up ants of madness as they
crawl Into her gaping maw
Fear the Castle, flee her minions
Fear the Castle, as she crouches in the clouds
The fading light, like the death of hope,
Is cast upon her dormered brow by a sun obscured in smoke
Desperation is written on her doors
With lock and key they keep the screams from seeping
through the floors In the gloom,
Fear rises from her heart
Up secret stairs these vast nightmares come searching for their mark
They take the form of slender pins of steel
Which silence and divide the minds of those come here to heal
The torn skin of her walls
Bleeds dust, choking and dry
This monolith is a prison for the lonely prisoners of the imprisoned mind
Fear the Castle, flee her minions
Fear the Castle, as she crouches in the clouds
She reigns, this gothic goddess
In her crumbling red and gray,
she stands alone and impervious to the pain within
Seeking nothing but the succor of madness to fill her veins
Her scars run deep, to the bedrock, the ledge
As summer heat rises to a leaden, airless sky
The sickness within her seeps out and turns the fields to brown
This road to endless hell
Is paved with good intentions
Black tunnels and twisting halls leading from salvation
to hell and back again
Fear the Castle, flee her minions
Fear the Castle, as she crouches
Fear the Castle, flee her minions
Fear the Castle, as she crouches in the clouds
Songtekstvertaling
In het land van alles is verloren
In het rijk van de waanzin.
Het kasteel spreidt zich op haar heuvel en strekt zich uit naar de hemel
In luie minachting
Vrees het kasteel, ontvlucht haar volgelingen
Vrees het kasteel, als ze kruipt in de wolken
Duizend ogen zonder zicht
Onderzoek haar morbide rijk
Zwarte asfalttong likt mieren van waanzin op als ze
kruip in haar gapende maw
Vrees het kasteel, ontvlucht haar volgelingen
Vrees het kasteel, als ze kruipt in de wolken
Het vervaagde licht, zoals de dood van de hoop,
Wordt op haar sluimerende voorhoofd geworpen door een zon bedekt met rook.
Wanhoop staat op haar deuren geschreven.
Met slot en sleutel houden ze het geschreeuw tegen.
door de vloeren In de duisternis,
Angst komt uit haar hart
Op de geheime trap komen deze enorme nachtmerries op zoek naar hun merkteken.
Ze hebben de vorm van slanke stalen pinnen.
Welke stilte en verdeel de geesten van hen die hier komen om te genezen
De verscheurde huid van haar muren
Bloedend stof, verstikking en droog
Deze monoliet is een gevangenis voor de eenzame gevangenen van de gevangen geest.
Vrees het kasteel, ontvlucht haar volgelingen
Vrees het kasteel, als ze kruipt in de wolken
Ze regeert, deze gotische godin.
In haar verbrokkelde rood en grijs,
ze staat alleen en ongevoelig voor de pijn van binnen.
Op zoek naar niets anders dan de hulp van de waanzin om haar aderen te vullen
Haar littekens lopen diep, naar het gesteente, de richel
Als de zomerhitte stijgt naar een luchtloze lucht
De ziekte in haar sijpelt en verandert de velden in bruin.
Deze weg naar de eindeloze hel
Is geplaveid met goede bedoelingen
Zwarte tunnels en kronkelzalen die leiden van verlossing
naar de hel en weer terug
Vrees het kasteel, ontvlucht haar volgelingen
Vrees het kasteel, als ze kruipt
Vrees het kasteel, ontvlucht haar volgelingen
Vrees het kasteel, als ze kruipt in de wolken