Ideя Fix — 160 ударов в минуту songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "160 ударов в минуту" van Ideя Fix.
Songteksten
Сто шестьдесят ударов в минуту
Не каждый в надежде протянет нам руку
Мы в той же постели как все это мило
Противно смотреть, но это все было
Куда же теперь? Куда мне исчезнуть?
Сквозь сон провалиться, как зеркало треснуть
Я вновь повторяю свои же ошибки
Порвались канаты, порвались все нитки
Сто шестьдесят ударов в минуту
Ну хочешь возьми, возьми мою руку
Ты снова смеешься, я этому рад
Как выстрела в спину осколки гранат
Утро настанет, мы встретим расветы
Твой запах развеют холодные ветры
Выходит, от нашей судьбы не уйдешь
Вы думали сердце? Да нет, это нож
Ты как цветок, листок за листком
Срываю одежды осенним дождем
Сладкие сети окутали нас
Окурки, цветы, сплетение фраз
Кто-то сказал мы очень похожи
Как это красиво, мы вместе, мы можем,
Но кончились дни, дышалки в минуты
Завяли цветы, остались окурки
Как низко мы пали, все тянется вниз
Я должен закончить последний каприз
Лесть окружающих, кажется правдой
Мы снова вдвоем, как нам и надо
Вокруг все погибло и пахнет зимой
Я верю, я верю, все это со мной
Разбились, сгорели, окутались пеплом
Все это судьба, сплетается с ветром
Songtekstvertaling
160 slagen per minuut.
Niet iedereen zal ons in de hoop bereiken.
We liggen in hetzelfde bed hoe zoet het allemaal is
Het is walgelijk om te kijken, maar het was er allemaal.
Waar gaan we nu heen? Waar moet ik verdwijnen?
Door een droom om te vallen, als een spiegel om te kraken
Ik wil hun fouten herhalen.
De touwen waren gescheurd, alle draden waren gescheurd.
160 slagen per minuut.
Neem mijn hand.
Je lacht weer, Ik ben blij.
Alsof je in de rug geschoten wordt door granaatscherven.
De ochtend zal komen, we zullen de bloesems ontmoeten
De koude wind zal je geur wegblazen.
Dus er is geen ontkomen aan ons lot
Je dacht hart? Nee, Het is een mes.
Je bent als een bloem, blad voor blad
Ik trek mijn kleren uit in de herfst regen
Zoete netten omhulde ons
Sigarettenpeuken, bloemen, een wirwar van zinnen
Iemand zei dat we erg op elkaar lijken.
Hoe mooi het is, we zijn samen, we kunnen,
Maar de dagen zijn voorbij, ademers in minuten
Verwelkte bloemen, sigarettenpeuken links
Hoe laag we zijn gevallen, alles strekt zich uit
Ik moet de laatste gril afmaken.
De vleierij van anderen lijkt waar
We zijn weer met z ' n tweeën.
Alles is dood en ruikt naar winter
Ik geloof, ik geloof, het is allemaal met mij
Verbrijzeld, verbrand, gehuld in as
Dit alles is het lot, verweven met de wind