Ian Anderson — The Little Flower Girl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Little Flower Girl" van Ian Anderson.
Songteksten
Down at the church the flower girl sits. Legs innocent, apart.
I make the picture puzzle fit to start your heart.
Painted sister stopped beside. A word upon her saintly lip.
Perhaps admonishing the child inside the open slip.
I don’t know where she might go when she runs home at night.
It’s for the best: I wouldn’t rest when I turned out the light.
No little flower girl singing in my troubled dream----
just an old man’s model in a pose from a magazine.
I have touched that face a dozen times before. And I have let my pencil run.
Laid down washes on a foreign shore, under a hot and foreign sun.
My best sable brushes drift the soft inside of her arm.
Her chin I tilt, her breasts I lift. I mean no harm.
I close the door. She is no more until the next appointed hour.
Northeastern light push back the night: painted promises in store.
No little flower girl singing in my troubled dream----
just an old man’s model in a pose from a magazine.
Down at the church my flower girl sits. Legs innocent, apart.
I make the picture puzzle fit to start your heart.
My golden sable brushes drift the soft inside of her arm.
Her chin I tilt, her breasts I lift. I mean no harm.
I mean no harm. I mean................
Songtekstvertaling
Bij de kerk zit het bloemenmeisje. Benen onschuldig, apart.
Ik zorg dat de puzzel past om je hart te starten.
De beschilderde zus stopte ernaast. Een woord op haar heilige lip.
Misschien om het kind te waarschuwen in de open slip.
Ik weet niet waar ze heen gaat als ze ' s avonds naar huis rent.
Ik zou niet rusten als ik het licht uit deed.
Geen bloemenmeisje dat zingt in mijn droom----
gewoon het model van een oude man in een pose van een tijdschrift.
Ik heb dat gezicht al een dozijn keer eerder aangeraakt. En ik heb mijn potlood laten lopen.
Lag op een vreemde kust, onder een hete en vreemde zon.
Mijn beste sabelborstels drijven de zachte binnenkant van haar arm.
Haar kin kantel ik, haar borsten til ik op. Ik wil je geen kwaad doen.
Ik doe de deur dicht. Ze is niet meer tot het volgende afgesproken uur.
Noordoostelijk licht duw de nacht terug: beschilderde Beloften in petto.
Geen bloemenmeisje dat zingt in mijn droom----
gewoon het model van een oude man in een pose van een tijdschrift.
Bij de kerk zit mijn bloemenmeisje. Benen onschuldig, apart.
Ik zorg dat de puzzel past om je hart te starten.
Mijn gouden sabelborstels drijven de zachte binnenkant van haar arm.
Haar kin kantel ik, haar borsten til ik op. Ik wil je geen kwaad doen.
Ik wil je geen kwaad doen. Ik bedoel................