Ian Anderson — Postcard Day songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Postcard Day" van Ian Anderson.
Songteksten
My eyes are white circles above cheekbones on fire:
pale hand gripping my pen.
Rounding up to the zero, adding infinite fractions,
letting nine become ten.
Two pink doves strut the shingles
picking crumbs from the breakfast I saved
for you dear. And I wish you were here
on this postcard day.
Focus on the fine indeterminate line
where the sky meets the sea.
Desperate midweek words, banal and absurd
freely flow out of me.
Well, I may be a hostage to summer
but I’m a hostage, not a slave.
And I’m clear that I wish you were here
on this postcard day.
Precious cargo of flotsam: mixed memories on an ocean tide
swim madly with spice from the orient
on a mystery watery carpet ride.
But with the sun going down, the wind goes around;
blows them back out of mind.
My eyes are white circles staring down past the point
of my restless pen.
While the ghosts of my youth all sworn to the truth
call my name again.
Two brown legs don’t make a summer.
But two brown arms couldn’t keep me away.
Well, my dear, I wish you were here
on this postcard day.
Songtekstvertaling
Mijn ogen zijn witte cirkels boven jukbeenderen in brand.:
bleke hand die mijn pen vasthoudt.
Afronding naar nul, toevoegen van oneindige fracties,
laat negen tien worden.
Twee roze duiven pronken met de gordelroos
kruimels plukken van het ontbijt dat ik heb gered
voor jou, schat. En ik wou dat je hier was.
op deze ansichtkaart dag.
Focus op de fijne onbepaalde lijn
waar de hemel de zee ontmoet.
Wanhopige midweekse woorden, banaal en absurd
vrijelijk uit me stromen.
Ik ben misschien een gijzelaar van summer.
maar ik ben een gijzelaar, geen slaaf.
En ik ben duidelijk dat ik wou dat je hier was.
op deze ansichtkaart dag.
Kostbare lading flotsam: gemengde herinneringen bij het getij in de oceaan
zwemmend met kruiden uit het oosten
op een mysterieuze waterige tapijtrit.
Maar als de zon ondergaat, gaat de wind rond;
ze worden er gek van.
Mijn ogen zijn witte cirkels die voorbij het punt staren.
van mijn rusteloze pen.
Terwijl de geesten van mijn jeugd de waarheid gezworen hebben.
noem mijn naam nog eens.
Twee bruine benen maken geen zomer.
Maar twee bruine armen konden me niet weghouden.
Ik wou dat je hier was.
op deze ansichtkaart dag.