Iam — Un Cri Court Dans La Nuit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un Cri Court Dans La Nuit" van Iam.
Songteksten
Il est assis au fond du métro, oùpersonne regarde
Silence pesant, trois mecs montent, visages menaçants
«Allez, tombe la veste, on est accroc d’elle»
Mais lui supplie, commence àpleurer, son père lui a offert àNoël
Elle change de main, il a beau dire que ses parents n’ont pas un sou
Au fond, tout le monde s’en fout
Les trois types, les gens autour, gratuitement, la lame est soudaine
L’Opinel pénètre, 10 centimètres dans l’abdomen
Ca fait déjàun an, il aurait 16 ans
Son père ne s’en est jamais vraiment remis
Lorsqu’il entre dans sa chambre, rien n’a changé, les jouets
Les livres, cependant les murs sont tristes, pourquoi vivre
Si tuer c’est facile? On veut tourner le couteau
Quand tout s'écroule d’un coup au fond d’un métro; il gît là
Les flics enquêtent, bouffent des sandwiches, même sourient
Racontent leur vie, ils parlent même pas de lui
Il a du mal às'imaginer, jadis son enfant innocent
En une seconde, pour 400 francs, mourrant dans une flaque de sang
Une flaque de pleurs, une vague de peur, la bague du bonheur
Fruit de l’amour, fauchépar le tranchant d’une dague de malheur
C'était pas l’heure de partir, il ne lui avait pas tout dit
Tant pis, ce sera au Paradis
Et des remords la racine, s'élève un arbre
Et de l’arbre pousse des fleurs délicates qui viennent caresser le marbre
Encore un tombe àfleurir
Un ange part dans un dernier soupir
Un fait divers dans une ruelle
Un cri court, personne n’entends l’appel
Rue sombre, éclairée au néon, deux heures déjà
Qu’elle fait les cents pas et dans le sac toujours pas un rond
Trottoirs glauques, bars sales, bagarres d’ivrognes
Les talons frappent le goudron, au feu rouge un mec klaxonne
Elle en a marre de ces tarés qui passent, repassent, la condamnent
Blessent son âme et dix mètres plus loin se marrent
Ca marche pas bien aujourd’hui, les mecs n’ont pas envie
A cause de la pluie oùla vie, le sexe perd face au souci
Un manteau, un parapluie, l’enfer en costume gris
Se rapproche, son regard fuit, elle dit son prix, c’est parti
S’ouvre la porte, couloir vers le purgatoire, pour elle l’histoire
Se répète tel un train fantôme des foires de sa rue au glissement des bars noirs
Miroir, dis-lui qui est la plus belle
Ne laisse pas croire seule le soir, que les fées se foutent d’elle
Belle au bois dormant pour un matelas sans ressort
Ancrée àson sort comme un bateau usé, jamais ne sort du port
Blanche-Neige a croquéle fruit amer sans amertume
Pour eux, elle n’est qu’un pute, pour son fils elle reste une mère
Une peau d'âne princesse le jour esclave la nuit
Mais les escarpins sont maudits, ils ramènent Cendrillon vers son taudis
Les murs témoins de l'étreinte plus brève que tendre
Capturent son regard rêveur, seul remède contre la démence
Sorti par la fenêtre un cri sans bruit hante les rues sans vie
Sorti par la fenêtre un cri court dans la nuit
Songtekstvertaling
Hij zit op de bodem van de metro, waar de persoon kijkt
Stilte wegen, drie jongens klimmen, dreigende gezichten
"Kom op, laat het jasje vallen, we zijn eraan verslaafd»
Maar smeekt hem, begint toplore, zijn vader bood hem aan in Noel
Ze verandert van hand, het kan gezegd worden dat haar ouders geen cent hebben
Diep van binnen kan het iedereen niet schelen.
De drie types, mensen in de buurt, gratis, het mes is plotseling
Opinel penetreert, 10 centimeter in de buik
Een jaar geleden zou hij 16 zijn.
Zijn vader kwam er nooit echt overheen.
Als hij zijn kamer binnenkomt, is er niets veranderd, het speelgoed
De boeken, hoe triest de muren ook zijn, waarom leven
Als doden makkelijk is? We willen het mes draaien.
Wanneer alles plotseling instort op de bodem van een metro; hij ligt daar
Agenten onderzoeken, eten broodjes, zelfs lachen.
Vertel hun levens, ze praten niet eens over hem.
Hij kan het zich moeilijk voorstellen, eens zijn onschuldige kind
In een seconde, voor 400 francs, stervend in een plas bloed
Een plas tranen, een golf van angst, de Ring van geluk
Vrucht van liefde, gesneden aan de rand van een dolk van ongeluk
Het was geen tijd om te vertrekken, hij heeft haar niet alles verteld.
Laat maar, het zal in de hemel zijn.
En wroeging de wortel, rijst een boom
En uit de boom groeien delicate bloemen die komen om het marmer te strelen
Nog een val om te schijnen
Een engel vertrekt in een laatste zucht
Een Diversen feit in een steegje
Een korte schreeuw, niemand hoort de roep
Dark street, verlicht met neon, al twee uur.
Dat ze de Cent niet verdient en in de zak nog steeds geen ronde
Enge trottoirs, vieze bars, dronken vechtpartijen.
Hakken raken de teer, rood licht een man toetert
Ze is het zat dat die freaks langs komen, strijken, haar veroordelen.
Kwets zijn ziel en tien meter verder lachen
Het werkt niet goed vandaag, jongens willen niet
Door de regen waar het leven is, verliest seks in het gezicht van de zorgen.
Een jas, een paraplu, hel in een grijs pak
Als ze dichterbij komt, rennen haar ogen weg, zegt ze dat haar prijs weg is.
Opent de deur, gang naar purgatorium, voor haar het verhaal
Herhaalt zich als een spooktrein van de beurzen van zijn straat tot de slip van de zwarte bars
Mirror, vertel hem wie de mooiste is
Laat het niet alleen in de avond zijn dat de feeën haar uitlachen.
Prachtig slapend hout voor een springloze matras
Verankerd aan haar bladeren als een versleten boot, verlaat nooit de haven
Sneeuwwitje kroop de bittere vrucht zonder bitterheid
Voor hen is ze slechts een hoer, voor haar zoon blijft ze een moeder.
Een donkey skin prinses dag slaaf nacht
Maar de pompen zijn vervloekt, ze brengen Assepoester terug naar haar sloppenwijk.
De muren zien de omhelzing korter dan zacht
Pak zijn dromerige blik, het enige geneesmiddel voor dementie.
Uit het raam een nietszeggende kreet achtervolgt de levenloze straten
Uit het raam een korte huil in de nacht