I Ratti della Sabina — Lettera mai scritta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lettera mai scritta" van I Ratti della Sabina.
Songteksten
Dolce ragazza dai lunghi capelli
lo sai che ti penso ancora
e passerà questo gelido inverno
passerà pure questa notte scura
Ritorneranno le rondini in cielo
e fioriranno nei campi le margherite
andranno via i carri armati da queste strade di sassi
e andranno via dalle nostre vite
E forse un giorno ti riabbraccerò
sconfiggeremo questa guerra infame che ci ha divisi
che poi non è la guerra che mi fa paura
ma è di non rivedere più i tuoi sorrisi
Dolce ragazza che ora sei distante
ti sogno amica e mia sposa
anche se sognare adesso costa un po’ fatica
ma la speranza lo sai mai riposa
E forse è proprio questa che ci aiuta a campare
e a sopravvivere allo schifo della prigionia
la speranza che sa volare
più in alto di ogni barricata
e del rumore dell'artiglieria
A volte riesco ad immaginare e mi sembra vero
il profumo dei campi di grano in cui mio padre
mi portava quando ero bambino
e questo assurdo conflitto era cosi lontano
Dolce ragazza questi miei pensieri
li affido al vento insieme alle parole
che tu possa ascoltarle nel canto degli uccelli
in un mattino illuminato dal sole
E se domani davvero ci rincontreremo
magari questo mondo sembrerà migliore
inventeremo nuove parole
daremo ad ogni petalo un nuovo colore
Che forse pure la guerra in fondo è un'esperienza
ma pensa a quanti non la racconteranno mai
e se dovessi essere anche io tra quelli
spero soltanto
che non mi dimenticherai
Dormi bimbo questa notte
perché il buio non fa più paura
la guerra è finita, la guerra è lontana
e la gente passeggia giù in strada sicura
Ora è il tempo di ricominciare
quanto sangue per una bandiera
ma la guerra è finita, la guerra è lontana
è tornata la calma dopo la bufera.
Songtekstvertaling
Lief meisje met lang haar, je weet dat ik aan je denken en zal dit doorgeven koude winter zal gaan als ook deze donkere nacht, zal de Terugkeer van de zwaluwen in de lucht en bloeien in de velden de madeliefjes weg zal gaan over de tanks van deze straten naar de stenen en ga weg uit ons leven En misschien een dag dat je riabbraccerò sconfiggeremo deze oorlog beruchte die ons gescheiden dan is het niet de oorlog die beangstigt mij, maar het is niet meer van uw lacht het Lieve meisje dat je bent nu ver weg droom je van een vriend en mijn verloofde, zelfs als de droom nu kost een beetje' hard werken, maar hoop dat je weet dat het nooit rust, En misschien is dit, dat ons helpt om te leven en overleven het zuigen van zijn gevangenschap in de hoop dat hij kan vliegen meer in de top van elke barricade en het lawaai van de artillerie Op keer kan ik me voorstellen en het lijkt me trouw aan de geur van de tarwe velden waar mijn vader mij toen ik een kind was, en dit absurde conflict was zo ver weg Lief meisje in mijn gedachten ik vertrouw hen aan de wind, samen met de woorden die je hoort ze in het lied van de vogels in de ochtend verlicht door de zon, En als de morgen we zullen elkaar weer ontmoeten, misschien deze wereld zal er beter uitzien we gaan het uitvinden van nieuwe woorden geven we elk bloemblaadje een nieuwe kleur Die misschien zelfs de oorlog op de achtergrond is een ervaring op zich, maar denk dat van degenen die niet zal vertellen nooit en als ik het zou zijn dat ik onder die ik hoop alleen dat ik vergeet mij niet Slapen van een kind in deze nacht, want de duisternis is niet meer bang voor de oorlog is over, de oorlog is ver weg en de mensen lopen langs de straat veilig Nu is het tijd om te beginnen, hoeveel bloed voor een vlag, maar de oorlog is over, de oorlog is ver is weer de stilte na de storm.