I Hate This Place — The Calligrapher and the Architect songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Calligrapher and the Architect" van I Hate This Place.
Songteksten
I’ll make you a home
That flows like your words
Onto the parchment
Align all the rooms
So that they have the best view
Into the sunset
I’m building a world from your brushstrokes
The fine lines that we weave
Are the words that we spoke
I’ll write you a poem
That will hold you up strong
When all the stars turn
And if our world burns
You won’t be hurt alone
'Cause I’ll be hurting too
But we can rewrite the story together
To one of those ending where
They live happily forever after
And I’d be the scene
That played out in your dreams
Of the future
(I'd be the screen
That frames you
Where you’re sleeping tonight)
A construct so perfect
Beyond fantasy
And yet still truer than life without anymore goodbyes
The strongest of structures still broken
I’ve seen the surest lines written
Fall senselessly
And never spoken loud
(I need to hear your voice
I need to escape from the cold inside my mind
Clipping straight through the noise
The pieces tumble as I race far behind you)
Now here we stand
In the rubble of plans
Left forsaken
With the embers still glowing
Like memories slow faded
Time has taken away
But I can build you a new world from brushstrokes
The fine lines that I weave are the
Words that we spoke
Songtekstvertaling
Ik maak een thuis voor je.
Dat stroomt als jouw woorden.
Op het perkament
Alle kamers uitlijnen
Zodat ze het beste uitzicht hebben
In de zonsondergang
Ik bouw een wereld op van je penseelstreken.
De fijne lijnen die we weven
Zijn de woorden die we spraken
Ik schrijf een gedicht voor je.
Dat zal je sterk houden.
Wanneer alle sterren draaien
En als onze wereld brandt
Je zult niet alleen gekwetst worden.
Want Ik zal ook pijn hebben.
Maar we kunnen het verhaal samen herschrijven.
Naar een van die einden waar
Ze leven nog lang en gelukkig.
En ik zou de scène zijn
Dat speelde zich af in je dromen
Van de toekomst
Ik zou het scherm zijn
Dat luist je erin.
Waar je vannacht slaapt)
Een constructie zo perfect
Voorbij Fantasie
En toch is het nog steeds waarder dan het leven zonder afscheid
De sterkste structuren nog gebroken
Ik heb de zekerste regels geschreven gezien.
Zinloos vallen
En sprak nooit luid
Ik moet je stem horen.
Ik moet ontsnappen uit de kou in mijn geest.
Recht door het lawaai knippen
De stukken vallen als ik ver achter je race.)
Hier staan we dan.
In het puin van de plannen
Verlaten
Met de gloeiende gloeien
Als herinneringen langzaam vervaagd
De tijd is afgenomen
Maar ik kan een nieuwe wereld voor je bouwen vanuit penseelstreken.
De fijne lijnen die ik Weef zijn de
Woorden die we spraken