Hurt — Ten Ton Brick songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ten Ton Brick" van Hurt.
Songteksten
A ten ton brick is making me sick
Breaking my bones with the weight of it Weight would grow with each new soul
Buried fine lies make big black holes
Who am I supposed to be?
Not like you give a fuck about me but
Who am I supposedly
When I’m finally done
'Cause I’m finally done
With the decisions of My former thoughts and all that I’m made of Yet I’m finally done with the description, oh And I don’t mind saying
I’m to blame
When Atlas slipped, I lost my grip
Yet I didn’t think it could turn into this but
I was told by two sweet crows
Nobody feels what nobody knows and
Who am I supposed to be?
If everything good was taken from me and
Who am I supposed to be
I was overcome
But I’m finally done
With the divisions of My former thorns with who I may have loved
I’m finally done
With the dissension, oh And I don’t mind saying
Don’t mind saying
I’m to blame
Oh, this ten ton brick
Would treat me like shit
This little piggy licked all those lips, yeah
And so defined
Who threw aside but won’t encumber me
'Cause I’m finally done
With the position of My former thorns
And all that it may have cost
I’m finally done
With the decisions, love
Now I don’t mind saying
I don’t mind saying
You’re to blame
When you move, you move me You move, you move me yeah
Nothing comes from nothing
Must mean something in the end
Justify the means
I need to break you
Need to hate you
Need to take this back but
Taking is like giving
If you’re at the other end
I won’t pretend to know your feelings
I could never break the chain
I command you to move
Songtekstvertaling
Een baksteen van tien ton maakt me ziek.
Mijn botten breken met het gewicht van het gewicht zou groeien met elke nieuwe ziel
Begraven mooie leugens maken grote zwarte gaten
Wie moet ik voorstellen?
Niet dat je iets om me geeft, maar ...
Wie ben ik zogenaamd?
Als ik eindelijk klaar ben
Want ik ben eindelijk klaar.
Met de beslissingen van mijn vroegere gedachten en alles waar ik van gemaakt ben, ben ik eindelijk klaar met de beschrijving, Oh en ik vind het niet erg om te zeggen
Het is mijn schuld.
Toen Atlas uitgleed, verloor ik mijn grip.
Toch dacht ik niet dat het zo kon worden, maar
Mij werd verteld door twee lieve kraaien.
Niemand voelt wat niemand weet en
Wie moet ik voorstellen?
Als al het goede van mij en
Wie moet ik voorstellen?
Ik was overweldigd.
Maar ik ben eindelijk klaar.
Met de divisies van mijn vroegere doornen met wie ik misschien heb liefgehad
Ik ben eindelijk klaar.
Met de onenigheid, oh en ik vind het niet erg om te zeggen
Vind het niet erg om te zeggen
Het is mijn schuld.
Oh, deze tien ton baksteen
Zou me behandelen als stront
Dit varkentje likte al die lippen.
En zo gedefinieerd
Die opzij gooide, maar me niet lastigvalt.
Want ik ben eindelijk klaar.
Met de positie van mijn vroegere doornen
En alles wat het kan kosten
Ik ben eindelijk klaar.
Met de beslissingen, liefde
Nu vind ik het niet erg om te zeggen
Ik vind het niet erg om te zeggen
Het is jouw schuld.
Als je beweegt, beweeg je me, beweeg je me.
Niets komt van niets.
Moet uiteindelijk toch iets betekenen.
Rechtvaardig de middelen
Ik moet je breken.
Moet je haten
Ik moet dit terugnemen, maar ...
Nemen is als geven.
Als je aan de andere kant bent
Ik zal niet doen alsof ik je gevoelens ken.
Ik zou de ketting nooit kunnen breken.
Ik beveel je te verhuizen.