Human Improvement Process — The Deepest Oblivion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Deepest Oblivion" van Human Improvement Process.
Songteksten
The impulse maltreats our minds
its clenched jaws threaten our balance
we are waiting for the sentence
with hands chained to the floor
light is forbidden to our sewn eyelids
our sealed dry mouths can’t even shout
as blood withers in our veins
we’ll never feel free again
we fall into ourselves, blinded by pain
we are too distant
to hear the inhuman cries of our tortured soul denied
can you feel our suffering
and the nothingness we live in?
we are waiting for the sentence
of the man-made engine god
our sealed dry mouths can’t even shout
as blood withers in our veins
we fall into ourselves, blinded by pain
we are too distant
to hear the inhuman cries of our tortured soul denied
devoid of hope, devoid of name
we are the slaves of evidence,
the cancer of this planet
we are the cancer of this planet
the impulse maltreats our minds
its clenched jaws threaten our balance
we are dying, consumed by our own vanity
arrogance is our condemnation
here is nothingness, here is chaos
the hunger of the deepest oblivion
feeds on our non-dreams
this pain seems so real
abandon all hope
for we are, we are the victims
Songtekstvertaling
De impuls is slecht voor onze geest.
de geklemde kaken bedreigen ons evenwicht.
we wachten op de straf.
met handen geketend aan de vloer
licht is verboden voor onze genaaid oogleden.
onze verzegelde droge monden kunnen niet eens schreeuwen.
als bloed verwelkt in onze aderen
we zullen ons nooit meer vrij voelen.
we vallen in onszelf, verblind door pijn.
we zijn te ver weg.
om de onmenselijke kreten van onze gekwelde ziel te horen ontkend
kun je ons lijden voelen?
en het niets waarin we leven?
we wachten op de straf.
van de door de mens gemaakte Motor god
onze verzegelde droge monden kunnen niet eens schreeuwen.
als bloed verwelkt in onze aderen
we vallen in onszelf, verblind door pijn.
we zijn te ver weg.
om de onmenselijke kreten van onze gekwelde ziel te horen ontkend
verstoken van hoop, zonder naam
wij zijn de slaven van bewijs.,
de kanker van deze planeet
wij zijn de kanker van deze planeet.
de impuls is slecht voor onze geest.
de geklemde kaken bedreigen ons evenwicht.
we sterven, verteerd door onze eigen ijdelheid.
arrogantie is onze veroordeling
hier is het niets, hier is chaos
de honger van de diepste vergetelheid
voedt zich met onze niet-dromen
deze pijn lijkt zo echt.
laat alle hoop varen.
want wij zijn de slachtoffers.