Human Improvement Process — Our Last Pieces of Sanity songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Our Last Pieces of Sanity" van Human Improvement Process.
Songteksten
Can you feel the void of its substance?
the lash of a million tongues,
licking the wounds of our inner entrapment
the paradox discovers its sentence
in the gallery of obsession
we imagine our introspective self
becoming insane
we are broken pieces of a denied sanity
we, the dehumanized stains of creation,
we only wait for the lie
for the beautiful
illusion that feeds on our fears
will we find ourselves again in a refuge
built upon our last pieces of sanity?
the beautiful illusion from which we can’t run away
can you feel the void of its substance?
the lash of a million tongues
licking the wounds of our inner entrapment
we are broken pieces of a denied sanity
we, the dehumanized stains of creation,
we only wait for the lie
for the beautiful
illusion that feeds on our fears
will we find ourselves again in a refuge
built upon our last pieces of sanity?
our last pieces of sanity crawl through non-reality where
consciousness flows in streams of ignorant omniscience and
we outstretch our arms reaching infinity
embracing ourselves in nothingness becoming part of essential architectures
Songtekstvertaling
Voel je de leegte van de substantie?
de zweep van een miljoen tongen,
het likken van de wonden van onze innerlijke uitlokking
de paradox ontdekt zijn zin
in the gallery of obsession
we denken aan ons zelf.
gek worden
we zijn gebroken stukken van een ontkende geestelijke gezondheid
wij, de onthumaniseerde vlekken van de schepping,
we wachten alleen op de leugen.
voor de mooie
illusie die zich voedt met onze angsten
zullen we ons weer in een toevluchtsoord bevinden?
gebouwd op onze laatste stukjes gezond verstand?
de mooie illusie waarvan we niet weg kunnen lopen
voel je de leegte van de substantie?
de zweep van een miljoen tongen
het likken van de wonden van onze innerlijke uitlokking
we zijn gebroken stukken van een ontkende geestelijke gezondheid
wij, de onthumaniseerde vlekken van de schepping,
we wachten alleen op de leugen.
voor de mooie
illusie die zich voedt met onze angsten
zullen we ons weer in een toevluchtsoord bevinden?
gebouwd op onze laatste stukjes gezond verstand?
onze laatste stukjes gezond verstand kruipen door de niet-realiteit waar
bewustzijn stroomt in stromen van onwetende alwetendheid en
we strekken onze armen uit en bereiken de oneindigheid.
onszelf in het niets omarmen en deel worden van essentiële architecturen