Human Improvement Process — Ethereal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ethereal" van Human Improvement Process.
Songteksten
Deconstruction, synthesized birth of machines
prototypes of a new race of androids
the vile view from scorching icons of nothingness
through this ethereal barrier
no feelings, like me others, millions
born for vanity, searching within themselves
a god that’s missing
within themselves, a god that’s missing
we all rely on this ethereal lie
bred on a clandestine soil
our last spark dwells on the edge of denial
where atoms are gathering, improving, generating
something that never asked to live
in spirals of infinite pain I fall
turning to the observant heavens
that separate us from serenity
no remorse, cause failure is here at hand
your birth is violation of our freedom
we all belong to a mechanized sun
we are ethereal, fragile minds
confined to struggle through the stream of existence
fed on lies, we turn our eyes to see the nothing we are
atoms are gathering, improving, generating
something that never asked to live
in spirals of infinite pain I fall
turning to the observant heavens
that separate us from serenity
in spirals of infinite pain I fall
turning to the observant heavens
nothingness, the answer to our insanity
Songtekstvertaling
Deconstructie, gesynthetiseerde geboorte van machines
prototypes van een nieuw ras androïden
de verachtelijke blik van verschroeiende iconen van het niets
door deze etherische barrière
geen gevoelens, zoals ik anderen, miljoenen
geboren voor ijdelheid, zoekend in zichzelf
een god die ontbreekt.
in zichzelf, een god die ontbreekt
we vertrouwen allemaal op deze etherische leugen.
gefokt op een clandestiene bodem
onze laatste vonk staat op het randje van ontkenning.
waar atomen verzamelen, verbeteren, genereren
iets dat nooit gevraagd heeft om te leven.
in spiralen van oneindige pijn val ik
terwijl zij naar de hemel kijken.
dat ons scheidt van sereniteit
geen wroeging, want er is hier een mislukking.
jouw geboorte is een schending van onze vrijheid.
we horen allemaal bij een gemechaniseerde zon.
we zijn etherische, fragiele geesten.
beperkt tot de strijd door de stroom van het bestaan
gevoed met leugens, keren we onze ogen om het niets te zien dat we zijn.
atomen verzamelen, verbeteren, genereren
iets dat nooit gevraagd heeft om te leven.
in spiralen van oneindige pijn val ik
terwijl zij naar de hemel kijken.
dat ons scheidt van sereniteit
in spiralen van oneindige pijn val ik
terwijl zij naar de hemel kijken.
niets, het antwoord op onze waanzin.