Human Improvement Process — Architecture of a Dying Sun songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Architecture of a Dying Sun" van Human Improvement Process.
Songteksten
As these wounds bleed with spiteful intent
amusing my disobedient glance
I recall nightmares and illusions
I claim my sanity
just to taste suffering, to fall on my knees and cry
I am the narrow minded
son of mediocrity, the indifferent, the degenerated
my heaven is lost
and my dreams torn apart
will this sun warm us again?
while our new black sun devours all
like a black hole amid the stars
will this dying sun warm us again?
the architecture of a dying sun
makes my emotions flatten
apathy unveils my inner conflicts
futile is now resistance
I am the narrow minded
son of mediocrity, the indifferent, the degenerated
my heaven is lost
and my dreams torn apart
will this sun warm us again?
while our new black sun devours all
like a black hole amid the stars
my heaven is lost
will this sun warm us again?
I’m in a reverie
the extraordinary unconscious prison
the benignant smile of pain
Songtekstvertaling
Als deze wonden bloeden met hatelijke bedoeling
mijn ongehoorzame blik amuseren
Ik herinner me nachtmerries en illusies.
Ik eis mijn verstand op.
om het lijden te proeven, om op mijn knieën te vallen en te huilen.
Ik ben bekrompen.
zoon van middelmatigheid, onverschillig, gedegenereerd
mijn hemel is verloren.
en mijn dromen verscheurd
zal deze zon ons weer opwarmen?
terwijl onze nieuwe zwarte zon alles verslindt
als een zwart gat tussen de sterren
zal deze stervende zon ons weer verwarmen?
de architectuur van een stervende zon
maakt mijn emoties platter
apathie onthult mijn innerlijke conflicten
zinloos is nu verzet.
Ik ben bekrompen.
zoon van middelmatigheid, onverschillig, gedegenereerd
mijn hemel is verloren.
en mijn dromen verscheurd
zal deze zon ons weer opwarmen?
terwijl onze nieuwe zwarte zon alles verslindt
als een zwart gat tussen de sterren
mijn hemel is verloren.
zal deze zon ons weer opwarmen?
Ik ben in een reverie
de buitengewone onbewuste gevangenis
de benignant glimlach van pijn