Hubert-Félix Thiéfaine — Gynécées songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gynécées" van Hubert-Félix Thiéfaine.
Songteksten
Nous sommes tous un peu trop fragiles
A regarder tomber la nuit
Sur le vert-de-gris de nos villes
Avec nos amours sous la pluie
Dans cette grisaille silencieuse
Où les regards de nos déesses
Deviennent des ombres orageuses
Et chargées d'étrange tristesse
Elles
Magnifiquement belles
Elles
Magnifiquement
Elles ont cette folie si tranquille
Ce calme étrange au bord du stress
Quand nous traînons sur nos béquilles
A leur mendier de la tendresse
Elles sont si brillantes et si vraies
Dans le chaud velours de leurs nids
Pour nous piètres morveux distraits
Qui nous prenons pour des génies
Elles
Magnifiquement belles (bis)
Elles
Magnifiquement
Elles portent en nous des cris d’enfants
Comme au temps des cours de récré
Quand on attend l’heure des mamans
Au bout de nos coeurs estropiés
Elles ont le monde entre leurs seins
Et nous sommes des oiseaux perdus
Des ptérodactyles en déclin
Avec des sentiments tordus
Songtekstvertaling
We zijn allemaal een beetje te fragiel.
De nacht zien vallen
Op het groen van grijs van onze steden
Met onze liefde in de regen
In dit stille grijs
Waar de blikken van onze godinnen
Word stormachtige schaduwen.
En beschuldigd van vreemde droefheid
Ze
Prachtig mooi.
Ze
Prachtig
Ze hebben deze waanzin zo stil
Deze vreemde kalmte aan de rand van stress
Als we op onze krukken hangen
Ze smeken om tederheid.
Ze zijn zo helder en zo waar
In het warme fluweel van hun nesten
Voor ons zielige, verstrooide snotneus
Die we voor genieën aannemen.
Ze
Prachtig (bis)
Ze
Prachtig
Ze dragen in ons kreten van kinderen
Zoals in de tijd van recreatie
Als we wachten op mama ' s tijd
Aan het einde van onze kreupele harten
Zij hebben de wereld in hun harten.
En wij zijn verloren vogels
Pterodactylus in verval
Met verdraaide gevoelens