Hubert-Félix Thiéfaine — Exil sur planète-fantôme songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Exil sur planète-fantôme" van Hubert-Félix Thiéfaine.
Songteksten
En ce temps-là, nos fleurs vendaient leur viande aux chiens
Et nous habitions tous de sordides tripots
Avec des aiguillages pour nos petits matins
Quand le beau macadam nous traitait de salauds
Nous traitait de salaud
Nous vivions nos vertiges dans des vibrations folles
Et gerbions nos enzymes en nous gueulant: moteur !
Mais entre deux voyages, entre deux verres d’alcool
Nous n’avions pas le temps de décompter nos heures
De décompter nos heures
Nous étions les danseurs d’un monde à l’agonie
En même temps que fantômes conscients d'être mort-nés
Nous étions fossoyeurs d’un monde à l’agonie
En ce temps-là, le rien s’appelait quotidien
Et nous allions pointer dans les jobs interdits
Dans les musiques blêmes, dans les sombres parfums
Dans les dédales obscurs où plane la folie
Où plane la folie
Et nous avions des gueules à briser les miroirs
À ne montrer nos yeux que dans le contre-jour
Mais entre deux délires, entre deux idées noires
Nous étions les plus beaux, nous vivions à rebours
Nous vivions à rebours
Nous étions les danseurs d’un monde à l’agonie
En même temps que fantômes conscients d'être mort-nés
Nous étions fossoyeurs d’un monde à l’agonie
En ce temps-là, les gens s’appelaient citoyens
Nous, nous étions mutants, nous étions androgynes
Aujourd’hui, la tempête a lynché mes copains
Et je suis le dernier à rater mon suicide
À rater mon suicide
Mais je veux vivre encore plus ivre de cramer
Je veux ronger le mal jusque dans ses recoins
J’ai traîné mes vingt siècles d’inutilité
Je n’ai plus rien à perdre, mais j’en veux pour ma fin
J’en veux pour ma faim
Songtekstvertaling
Toen verkochten onze bloemen hun vlees aan honden.
En we leefden allemaal in Smerige tripots.
Met schakelaars voor onze kleine ochtenden
Toen de knappe macadam ons klootzakken noemde
Hij noemde ons een klootzak.
We leefden onze duizeligheid in gekke vibraties.
En laten we onze enzymen loslaten door te schreeuwen: motor !
Maar tussen twee uitstapjes, tussen twee glazen alcohol.
We hadden geen tijd om onze uren te tellen.
Om onze uren te tellen
We waren de dansers van een wereld in pijn
Tegelijkertijd met geesten die zich bewust zijn van doodgeboren te zijn
We waren doodgravers van een wereld vol pijn.
In die tijd werd niets dagelijks genoemd.
En we wilden wijzen op de Verboden banen.
In de sombere muziek, in de donkere geuren
In het donkere doolhof waar waanzin hangt
Waar waanzin hangt
En we hadden gezichten om de spiegels te breken
Om onze ogen alleen in het achterlicht te laten zien
Maar tussen twee waanideeën, tussen twee zwarte ideeën
We waren de mooiste, we leefden achterstevoren.
We leefden achterstevoren.
We waren de dansers van een wereld in pijn
Tegelijkertijd met geesten die zich bewust zijn van doodgeboren te zijn
We waren doodgravers van een wereld vol pijn.
In die tijd werden mensen Burgers genoemd.
We waren mutanten, we waren androgyn.
Vandaag heeft de storm mijn vrienden gelyncht.
En ik ben de laatste die mijn zelfmoord mist
Om mijn zelfmoord te missen
Maar Ik wil nog meer dronken leven van het branden.
Ik wil het kwaad in z ' n hoekjes knagen.
Ik heb mijn twintig eeuwen van waardeloosheid meegesleept.
Ik heb niets meer te verliezen, maar Ik wil het voor mijn einde.
Ik wil het voor mijn honger.