Howlin' Rain — The Firing Of The Midnight Rain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Firing Of The Midnight Rain" van Howlin' Rain.
Songteksten
The hardest rain was firing down all the night that our love ran
Man did it fall like nails to the ground
I saw your face beneath that old moon smiling bold as the dawn
How did it shine despite this crumbling world
I heard the timberwolves out there howling a lonely old song
That rag upon the leaves. Those notes I will never forget
The days begin to slide like mud from the cold winter slopes
The nights played to the black birds in my beard
And in the days played to the grey ones
Up in the canyons where we used to make love
Far from the city streets
Tear drops falling like blood from her eyes
She said things will never blow our way again
The wind blew slow through the aching pines
And rolled around her beautiful hair
And she said, «No, man, I’ll never be your wife
And I got a man who wants to kill you»
Went east from the ocean into pepperwood
Layed in the orchard with the rotting fruit
Drinking cans of beer all afternoon, sometimes late
Before the sun got too old, I saw a dust cloud rising up across a field
Into the forest with the cold moss and mold
From behind me I heard the pounding of earth
And I went on into that black hole
Ran all night like a small town dog until the muddy slew met the tide
And upon me I smelled the whisky and cold sweat
And he began to kill me dead
My legs were sinking in the silt and mud
My chest to the rising tide
With hi sboot on my shoulder and his pistol to my chest
He took my life
In a flash, I recall how the dawn used to come
Goodbye love, I may see you again
But probably not for a long while
All young men sleep easy
In the mud beneath the midnight rain
All love flows to the ocean
Without a trail or trace
All young men sleep easy
In the mud beneath the midnight rain
All love flows to the ocean
With a smile upon my still face
Songtekstvertaling
De hardste regen was de hele nacht dat onze liefde liep.
Man deed het vallen als spijkers op de grond
Ik zag je gezicht onder die oude maan lachen stoutmoedig als de dageraad
Hoe straalde het ondanks deze afbrokkelende wereld?
Ik hoorde de timberwolves huilen een eenzaam oud lied
Die lap op de bladeren. Die aantekeningen zal ik nooit vergeten.
De dagen beginnen te glijden als modder van de koude winter pisten
The nights played to the black birds in my beard
And in the days played to the grey ones
In de canyons waar we de liefde bedreven.
Ver van de stadstraten
Tranen vallen als bloed uit haar ogen
Ze zei dat de dingen nooit meer onze kant op zullen gaan.
De wind blies langzaam door de pijnbomen
En rolde rond haar mooie haar
En ze zei, " nee, man, Ik zal nooit je vrouw zijn
En ik heb een man die je wil vermoorden.»
Ging oostwaarts van de oceaan naar pepperwood.
Lagtend in de boomgaard met het rottende fruit
De hele middag bier drinken, soms te laat.
Voordat de zon te oud werd, zag ik een stofwolk opkomen over een veld.
In het bos met het koude mos en schimmel
Van achteren hoorde ik het bonzen van de aarde.
En ik ging verder in dat zwarte gat
Rende de hele nacht als een kleine stadshond totdat de modderige slee het getij tegenkwam
En toen rook ik de whisky en het koude zweet.
En hij begon me dood te doden.
Mijn benen zonken in het slib en de modder.
Mijn borst naar het opkomende tij
Met z 'n schoothondje op m' n schouder en z 'n pistool op m' n borst.
Hij nam mijn leven.
In een flits herinner ik me hoe de dageraad kwam.
Tot ziens, schat. misschien zie ik je nog eens.
Maar waarschijnlijk niet voor een lange tijd
Alle jonge mannen slapen rustig
In de modder onder de nachtregen
Alle liefde stroomt naar de oceaan
Zonder spoor of spoor
Alle jonge mannen slapen rustig
In de modder onder de nachtregen
Alle liefde stroomt naar de oceaan
Met een glimlach op mijn stil gezicht