Howie Day — 40 Hours songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "40 Hours" van Howie Day.
Songteksten
Lately after dark I’ve been wandering through the park
With the angry words you said wandering through my head
There’s nothing I can do to keep from feeling like I blew
The only chance I had to make it better
The shadow on the wall is looking down from 10 feet tall
And I wonder what it sees as I stumble through the streets
To never feel alone seemed written down in stone
But now it’s all I can do to try and forget her
40 hours and counting
I could shut my eyes and sleep here
Morning comes and goes and I’m tangled in the throes
Of the stillness of my room and a bandage on my wound
My heart becomes a bird, she set free with just a word
And now I’m wishing that I had never met her
40 hours and counting
I could shut my eyes and sleep here
People rushing by out the corner of my eye
A kaleidoscope of blue, a mirror broke in two
A thousand little stars and a million little wars
Scattered out across the open desert
40 hours and counting
I shut my eyes and sleep here
My world is set ablaze by a never-ending haze
And you’re closer than a tear, I see you ever clear
The rush is in the veins and there’s nothing else to blame
But every minute, every hour, every second
40 hours and counting
I shut my eyes and sleep here
Shut my eyes and sleep to dream
Lately after dark I’ve been wandering through the park
With the angry words you said wandering through my head
There’s nothing I can do to keep from feeling like I blew
The only chance I had to make it better
Songtekstvertaling
De laatste tijd, als het donker is, dwaal ik door het park.
Met de boze woorden die je zei dwalend door mijn hoofd
Er is niets wat ik kan doen om te voorkomen dat ik het gevoel alsof ik blies
De enige kans die ik had om het beter te maken
De schaduw op de muur kijkt van drie meter hoog naar beneden.
En ik vraag me af wat het ziet als ik door de straten strompel
Om nooit alleen te voelen leek in steen opgeschreven.
Maar nu is het alles wat ik kan doen om haar te vergeten.
40 uur en tellend
Ik kan mijn ogen sluiten en hier slapen.
De ochtend komt en gaat en ik ben verstrikt in de stuiptrekkingen.
Van de stilte van mijn kamer en een verband op mijn wond.
Mijn hart wordt een vogel, ze is vrij met slechts een woord
En nu wens ik dat ik haar nooit ontmoet had.
40 uur en tellend
Ik kan mijn ogen sluiten en hier slapen.
Mensen die uit de hoek van mijn oog komen.
Een caleidoscoop van blauw, een spiegel brak in twee
Duizend kleine sterren en een miljoen kleine oorlogen
Verspreid over de open woestijn
40 uur en tellend
Ik sluit mijn ogen en slaap hier.
Mijn wereld staat in brand door een nevel.
En je bent dichterbij dan een traan, ik zie je ooit helder
De rush zit in de aderen en er is niets anders om de schuld te geven.
Maar elke minuut, elk uur, elke seconde
40 uur en tellend
Ik sluit mijn ogen en slaap hier.
Sluit mijn ogen en slaap om te dromen
De laatste tijd, als het donker is, dwaal ik door het park.
Met de boze woorden die je zei dwalend door mijn hoofd
Er is niets wat ik kan doen om te voorkomen dat ik het gevoel alsof ik blies
De enige kans die ik had om het beter te maken