Hildegard Knef — Ostseelied songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ostseelied" van Hildegard Knef.
Songteksten
Ich hasse die gläserne Bläue des Himmels
Die nie müde Sonne, die alles entdeckt
Ich hasse die flimmernde Hitze des Südens
Den graslosen Felsen, der lustlos sich streckt
Schenk mir die drohenden Farben des Nordens
Die tropfende Stille der schneelosen Nacht
Schenk mir die ängstlichen Lichter des Morgens
Das Knistern der Dünen, den Sturm, der laut lacht
Schenk mir den klirrenden Atem der Kälte
Die nahtlosen Schnüre des Regens am Meer
Schenk mir den Nebel, der alles entstellte
Die tiefschwarzen Nächte und Wolken wie Teer
Gib mir noch einmal den Strand meiner Kindheit
Mit Muscheln und Bernstein auf trockenem Weiß
Gib mir den salzigen Wind meiner Ostsee
Das Jammern der Möwe, die hoffnungsvoll kreist
Gib mir die Molen mit moosgrünen Beinen und Wellen
Die singen ihr endloses Lied
Gib mir die Farben, die still sich vereinen
Den Atem der Kindheit
Der lautlos entflieht
Songtekstvertaling
Ik haat de glazige blauwheid van de hemel
De nooit vermoeide zon die alles ontdekt
Ik haat de flikkerende hitte van het zuiden.
De grasloze rots die lusteloos strekt
Geef me de bedreigende kleuren van het noorden.
De druipende stilte van de sneeuwloze nacht
Geef me de angstige lichten van de ochtend
Het geknetter van de duinen, de storm die hard lacht
Geef me de klinkende adem van de kou
De naadloze koorden van de regen op zee
Geef me de mist die alles vervormd heeft.
De diepe zwarte nachten en wolken als teer
Geef me het strand van mijn jeugd
Met mosselen en ambergeel op droog wit
Geef me de zoute Wind van mijn Oostzee
De klaagzang van de meeuw die hopelijk cirkelt
Geef me de mollen met mos groene benen en golven
Ze zingen hun eindeloze lied
Geef me de kleuren die nog steeds verenigd zijn.
De adem van de kindertijd
Die in stilte ontsnapt