Hildegard Knef — Ich zieh' mich an und langsam aus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ich zieh' mich an und langsam aus" van Hildegard Knef.
Songteksten
Er spielte Klavier in der schäbigsten Bar,
Und allen war es seit langem klar,
Dass die Pfandleihe sein Zuhause war.
Er trank nicht wenig und rauchte zuviel,
Lächelte freundlich in das Gewühl,
Bis der letzte um fünf gegangen war.
Dann rannte er hastig ins Nachbarlokal,
Sucht und fand im dunstigen Saal
Das Mädchen, das stündlich sich restlos entkleidet,
Worunter nur er und kein anderer leidet.
Ich zieh' mich an und langsam aus
Und nicht allein und nicht zu Haus',
Ich bin auf dem Gebiet
Das einz’ge, was hier zieht,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Ich bin vielleicht kein großes Licht,
Doch wenn ich strippe,
Da merkt man’s nicht,
Ich leb' von meiner Haut,
Bin selten gut gebaut,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
In seinem Leid verkauft er’s Klavier,
Bei einer Razzia folgt er ihr,
Hält um sie an noch auf dem Revier.
Sie wurde brav und führte das Haus,
Putzte Gemüse und ging niemals aus,
Doch bei Ultimo flogen sie hinaus.
Jetzt geht sie wieder ins alte Lokal
Und zeigt wie früher das Muttermal,
Und er wird wie kaum ein andrer beneidet,
Worunter nur er und kein anderer leidet.
Ich zieh' mich an und langsam aus
Und nicht allein und nicht zu Haus',
Ich bin auf dem Gebiet
Das einz’ge, was hier zieht,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Ich bin bestimmt kein großes Licht,
Doch wenn ich strippe,
Da merkt man’s nicht,
Steh' groß auf dem Plakat
Und wär' so gern privat,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Songtekstvertaling
Hij speelde piano in de sjofele Bar.,
En het was voor iedereen duidelijk voor een lange tijd,
Dat de lommerd zijn thuis was.
Hij dronk niet een beetje en rookte te veel.,
Glimlachte vriendelijk in de commotie,
Tot de laatste vertrok om vijf uur.
Toen rende hij haastig naar het naburige restaurant.,
Zoeken en vinden in de wazige hal
Het meisje dat zich elk uur volledig uitkleedt,
Waar alleen hij en niemand anders aan lijdt.
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.
En niet alleen en niet thuis",
Ik ben in het veld
Het enige wat hier trekt.,
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.
Ik ben misschien geen groot licht.,
Maar als ik strip,
Omdat je het niet merkt,
Ik leef van mijn huid,
Zelden goed ,
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.
In zijn verdriet verkoopt hij de piano,
Bij een inval volgt hij haar.,
Stopt om je heen nog steeds op het bureau.
Ze werd goed en leidde het huis.,
Groenten schoongemaakt en nooit uitgeweest,
Maar bij Ultimo vlogen ze weg.
Nu gaat ze terug naar het oude restaurant.
En laat zien hoe de moedervlek vroeger was.,
En hij is benijd als geen ander.,
Waar alleen hij en niemand anders aan lijdt.
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.
En niet alleen en niet thuis",
Ik ben in het veld
Het enige wat hier trekt.,
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.
Ik ben zeker geen groot licht.,
Maar als ik strip,
Omdat je het niet merkt,
Sta hoog op de poster
En wil graag privé zijn,
Ik kleed me aan en kleed me langzaam uit.