Hildegard Knef — Eisblumen songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eisblumen" van Hildegard Knef.

Songteksten

Der Morgen, an dem ich Eisblumen zählte
Der staubige Sommer vor düsterem Haus
Die Fackel, die mit dem Regen verlosch
Und rostrote Astern im Glas
Der Hut meiner Mutter im Kleiderschrank
Geruch von Kaffee im Flur
Die Angst vor dem Mann auf Zigarrenplakat
Der Schuh, der den ersten Falter zertrat…
Nichts geht verloren
Die Angst nicht, der Zorn
Die Kraft von vor langer Zeit
Nichts geht verloren
Kein Traum und kein Wunsch
Nichts geht verloren, es bleibt
Der Teich, in dem ich die Sonne gesucht
Der Grashalm, der die Hand mir zerschnitt
Ein Ball, der seine Farbe verschenkt
Ein Drache, der den Himmel zerteilt
Die feuchtkalte Klinke am schweren Tor
Das Licht, das drei Minuten zählt
Die Nacht, in der die große Stadt verbrannt
Zersplittertes Rot am Gardinenrand…
Nichts geht verloren
Die Angst nicht, der Zorn
Die Kraft von vor langer Zeit
Nichts geht verloren
Der Schmerz, der uns klein macht,­
Die Größe der Hoffnung
Verlässt uns, zieht weiter
Verloren geht sie nicht
(In der Watte seines Unvermögens lebt der Mensch beschränkt. Ich, du, er, sie,
es haben’s gut gemeint, immer gut gemeint, immer gut gemeint. Letzte Rille,
letzte Rille, letzte Rille…)

Songtekstvertaling

De ochtend dat ik ijsbloemen telde
De stoffige zomer voor een somber huis
De fakkel gedoofd met de regen
En roest-rode asters in het glas
M ' n moeders hoed in de kast.
De geur van koffie in de gang.
De angst van de man op de sigarenposter
De schoen die de eerste mot vertrapte…
Er is niets verloren.
Vrees niet, woede
De kracht van lang geleden
Er is niets verloren.
Geen droom en geen wens
Niets is verloren, het blijft
De vijver waar ik de zon zocht
Het grassprietje dat mijn Hand sneed
Een bal die zijn kleur weggeeft
Een draak die de hemel verdeelt
Het koude handvat bij de zware poort
Het licht dat drie minuten telt
De nacht waarin de grote stad brandde
Versplinterd rood aan de rand van het gordijn…
Er is niets verloren.
Vrees niet, woede
De kracht van lang geleden
Er is niets verloren.
De pijn die ons klein maakt,
De grootheid van de hoop
Laat ons, gaat verder
Het is niet verloren
(In de watten van zijn onbekwaamheid leeft de mens beperkt. Ik, Jij, hij, zij,
het betekende goed, altijd goed bedoeld, altijd goed bedoeld. Laatste Groef,
laatste groove laatste groove…)