Herbert Grönemeyer — Helga songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Helga" van Herbert Grönemeyer.

Songteksten

vor dem bahnhofskiosk
stand sie und bot sich an mancher nahm sie mit
jung oder alt war sie nicht
weder schön noch blaß
sie lag so im schnitt
sie hieß wohl helga
wenn man sie ansah ihr blick
war irgendwie klar
einmal war ich bei ihr
ich war grad sechzehn
ich weiß noch, das licht war so rot
plötzlich war mein mut dahin
und ich rannte
ich dachte nur noch, schnell von hier fort
und jedesmal, wenn mein zug fuhr
und ich zum bahnsteig ging
hat sie so gelacht
ich schlich oft an ihr vorbei
sie hat mich stets entdeckt
es hat ihr spaß gemacht
ich glaub, sie hieß helga
sie stand jeden tag da, ihr blick
war irgendwie klar
einmal war ich bei ihr,
ich war grad sechzehn
ich weiß noch, das licht war so rot
plötzlich war mein mut dahin
und ich rannte
ich dachte nur noch, schnell von hier fort
plüsch auf dem bett
zwei straußen-federn,
das ist die erinnerung die ich noch an sie hab
und zitternde knie
die erste erfahrung
damals, als es für mich noch soviel zu lernen gab
sie steht längst nicht mehr dort
ich hoff, daß sie liebe bei irgendwem fand
sie steht längst nicht mehr dort
auch wenn nichts geschah, ich hab' sie gekannt
vor dem bahnhofskiosk …

Songtekstvertaling

voor het station kiosk
ze stond en bood zichzelf aan sommigen die ze met zich mee nam.
ze was niet jong of oud.
niet mooi of bleek
ze lag zo gemiddeld
haar naam was waarschijnlijk helga.
toen je naar haar keek, keek je naar haar.
was op een of andere manier duidelijk
ooit was ik bij haar.
Ik was zestien.
Ik herinner me dat het licht zo rood was.
plotseling was mijn moed verdwenen.
en ik rende weg.
Ik dacht, snel weg van hier.
en elke keer als mijn trein ging
en ik ging naar het perron
ze lachte zo
Ik sloop vaak langs haar.
ze heeft me altijd ontdekt.
het was leuk voor haar.
Ik denk dat ze helga heette.
ze stond daar elke dag, haar blik
was op een of andere manier duidelijk
ooit was ik bij haar.,
Ik was zestien.
Ik herinner me dat het licht zo rood was.
plotseling was mijn moed verdwenen.
en ik rende weg.
Ik dacht, snel weg van hier.
plush on the bed
twee struisveren,
dat is de herinnering die ik nog van haar heb.
en trillende knieën
de eerste ervaring
toen er nog zoveel te leren was voor mij
het is er niet meer.
Ik hoop dat ze liefde met iemand heeft gevonden.
het is er niet meer.
zelfs als er niets gebeurde, kende ik haar.
voor het station kiosk …