Heir Apparent — Hands Of Destiny songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hands Of Destiny" van Heir Apparent.
Songteksten
Like oils upon a canvas cast in silver, black, and grey
The angry skies of autumn hold the distant sun at bay
Mighty airborne armies waging battles in the sky
The clouds are locked in conflict, sending thunderbolts to fly
Yet in our abundant wisdom
Man can’t tame the sky, the mountains, or the sea
Held beyond our understanding, helpless to deny
The Hands of Destiny
A monolithic menace reaches up to touch the sky
Below, a tiny township, waiting, helpless to defy
In a violent clamor sends a molten sea of flame
Bringing forth destruction, leaving nothing to remain
Yet in our abundant wisdom
Man can’t tame the sky, the mountains, or the sea
Held beyond our understanding, helpless to deny
The Hands of Destiny
With the rage of Neptune, savage seas divide the land
Claiming countless victims of the power at His command
Dark and dismal waters seem to laugh with fiendish pride
Leaving those who dared to venture washed up with the tide
Yet in our abundant wisdom
Man can’t tame the sky, the mountains, or the sea
Held beyond our understanding, helpless to deny
The Hands of Destiny
Songtekstvertaling
Zoals olie op een doek, in zilver gegoten, Zwart en grijs.
De boze lucht van de herfst houdt de verre zon op afstand
Machtige luchtlandingslegers die veldslagen voeren in de lucht
De wolken zijn in conflict, en sturen bliksemschichten om te vliegen.
Maar in onze overvloedige wijsheid
De mens kan de hemel, de bergen of de zee niet temmen.
Buiten ons begrip gehouden, hulpeloos om te ontkennen
De handen van het lot
Een monolithische dreiging reikt omhoog om de hemel aan te raken
Beneden, een klein stadje, wachtend, hulpeloos om te trotseren
In een hevige storm stuurt hij een gesmolten zee van vlammen.
Vernietiging voortbrengen, niets achterlaten
Maar in onze overvloedige wijsheid
De mens kan de hemel, de bergen of de zee niet temmen.
Buiten ons begrip gehouden, hulpeloos om te ontkennen
De handen van het lot
Met de woede van Neptunus verdelen de wilde zeeën het land.
Ontelbare slachtoffers eisen van de macht onder zijn bevel.
Donkere en sombere wateren lijken te lachen met duivelse trots.
Het verlaten van degenen die durfden te wagen spoelde aan met het getij
Maar in onze overvloedige wijsheid
De mens kan de hemel, de bergen of de zee niet temmen.
Buiten ons begrip gehouden, hulpeloos om te ontkennen
De handen van het lot