Heinz Rudolf Kunze — Der Anruf songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Anruf" van Heinz Rudolf Kunze.
Songteksten
Wir hoeren dass es klingelt
Ganz hinten im Gehirn
Doch wir gehen nicht ran
Wir heben nicht ab Wir runzeln nur die Stirn
Wir hoeren dass da jemand
Uns dringend sprechen will
Wir ahnen wer es ist
Wir loeschen das Licht
Und verhalten uns ganz still
Wir kennen seine Frage
Sie brennt von Pol zu Pol
Wir kennen auch die Antwort
Sie liegt uns auf der Zunge
Und fuehlt sich da ganz wohl
Wer immer da auch anruft
Er klingelt mit Geduld
Die Lippen werden bleich
Und machem rutscht heraus:
Vergib uns unsre Schuld
Wir frieren und der Angstschweiss
Laeuft ueber unsre Stirn
Wir haben jetzt kein Taschentuch
Wir horchten auf das Klingeln
Ganz hinten im Gehirn
Wir hoeren dass es klingelt
Ganz hinten im Gehirn
Doch wir gehen nicht ran
Wir heben nicht ab Wir runzeln nur die Stirn
Text: Heinz Rudolf Kunze
Musik: Heinz Rudolf Kunze / Mick Franke
Songtekstvertaling
We horen dat hij gaat
Aan de achterkant van de hersenen
Maar we snappen het niet.
We stijgen niet op, we fronsen alleen.
We horen dat er iemand is.
Hij wil ons dringend spreken.
We vermoeden wie het is.
We doven het licht
En gedraag je heel stil.
We kennen zijn vraag.
Het brandt van paal tot paal.
We weten ook het antwoord
Het ligt op onze tong.
En voelt zich zeer comfortabel
Wie er ook belt
Hij belt met geduld.
De lippen worden bleek
En machem ontsnapt.:
Vergeef ons onze schulden.
We bevriezen en de angst zweet
Over ons voorhoofd.
We hebben nu geen zakdoek meer.
We luisterden naar het rinkelen
Aan de achterkant van de hersenen
We horen dat hij gaat
Aan de achterkant van de hersenen
Maar we snappen het niet.
We stijgen niet op, we fronsen alleen.
Tekst: Heinz Rudolf Kunze
Muziek: Heinz Rudolf Kunze / Mick Franke