Hecate Enthroned — The Danse Macabre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Danse Macabre" van Hecate Enthroned.
Songteksten
Within the bells of eternity chiming, darkness takes us still
We partake now of each others indulgence, according to our will
The tears are the same as they struggle to blame
Congregation shall be burnt to the ground
For the fictions of insanity are holiest hypocrisy
Suffocating now without a sound
I hear you now from a thousand voids
Removed from time and timelessness
Where incarnations of simple nouns
Are beings each with golden crowns
Out beneath the open night
A wanderer lies weeping
In some unspoken sadness
While her dream is oversleeping
Her dreams ablaze with accursed fire
Of regret and eternal vigils
Hallowing nights, temptations lust
Combined of Luciferian sigils
Death will come as sudden
By the magik of our Coven
And the ultimate horror is told
I stand alone and solemn
In the presence of Amon
I am sacrifice slowly going cold
Like embers of the fallen Deinoachus
Dreamt forth of cadavers we sere the face of sadness
I hath thee, and now firmly than those who fear
For upon the shores of languidity, lie the symphone sounds
And fainted cries of battle
Embracing graveless winter, thy goddess luna
Arise infernal one and makes the gates appear
For thou canst not look upon me in shame and
Forever tethered in your thoughts and I
Yet without being consumed in thy reflection
For thou art luciferia, my enchantress of the night
Thy silken Venus engraved with winds of forth loving deity
And sweetness itself on thy lips
Yet with eagerness to consume and thus fena cafa weeps
Wrapped in teighlight ecstasy as supernal warriors
Upon the shores of Avalon
Where dwelleth thee, they webs of ebony demand the
Dreams macabre
Capturing thy splendour in pain
And perpetually invoking the danse macabre
And wishes drowned in fathomless seed
That she might touch again
The face of her beloved benightress
To submit and to purge Eden
As she descends as a glowing silhouette
Her duality seething lure
That cuts her loose from her marionette
Her spirit still dark and impure
The ribbons of faith and crest held wraith
In potent ebony dreaming of our legend
Songtekstvertaling
In de klokken van de eeuwigheid die luiden, neemt de duisternis ons nog steeds mee.
We nemen nu deel aan elkaars toegeeflijkheid, volgens onze wil.
De tranen zijn hetzelfde als de schuld.
De gemeente zal tot de grond afgebrand worden.
Want de schijn van krankzinnigheid is heiligste hypocrisie.
Verstikkend nu zonder geluid
Ik hoor je nu van duizend leegtes.
Uit de tijd en tijdloosheid verwijderd
Waar incarnaties van eenvoudige zelfstandig naamwoorden
Zijn wezens elk met gouden kronen
Onder de open nacht
Een zwerver ligt te huilen
In een onuitgesproken verdriet
Terwijl haar droom overslapen is
Haar dromen branden van vervloekt vuur.
Van spijt en eeuwige Wake
Heilige nachten, verleidingen lust
Combined of Luciferian sigils
De dood zal plotseling komen.
Door de magik van onze heksenkring
En de ultieme horror wordt verteld
Ik sta alleen en plechtig
In de aanwezigheid van Amon
Ik offer me langzaam op.
Zoals sintels van de gevallen Deinoachus
We droomden van kadavers we zagen het gezicht van verdriet
Ik heb jou en nu ben ik stevig dan zij die godvrezend zijn
Want op de kusten van de kwijnende, liggen de symfoongeluiden
En flauwgevallen kreten van de strijd
Omarming graveless winter, thy goddess luna
Verrijs helse en laat de poorten verschijnen.
Want gij kunt mij niet in schaamte aanschouwen en
Voor altijd verbonden in je gedachten en ik
Maar zonder verteerd te worden in uw reflectie
Want gij zijt luciferia, mijn tovenares van de nacht
Uw silken Venus gegraveerd met winden van liefdevolle godheid
En zoetheid op uw lippen
Maar met verlangen om te consumeren en dus fena cafa huilt
Gewikkeld in teighlight XTC als supernal warriors
Aan de oevers van Avalon
Waar jij ook woont, zij verlangen naar EB.
Dromen macaber
Uw pracht en praal vangen
En voortdurend de danse macabre aan te roepen
En wensen verdronken in vaderloos zaad
Dat ze weer zou aanraken
Het gezicht van haar geliefde benightress
Om Eden te onderwerpen en te zuiveren
Als ze afdaalt als een gloeiend silhouet
Haar dualiteit ziedend lokmiddel
Dat snijdt haar los van haar marionet.
Haar geest is nog steeds duister en onrein.
De linten van geloof en crest hielden wraith vast.
In potent ebony dromend van onze legende