Heaven Shall Burn — Of Forsaken Poets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Of Forsaken Poets" van Heaven Shall Burn.
Songteksten
I did not choose to tread this path
A forced journey into an unknown future
As our doom eclipsed this clueless state
I had to leave, I had to leave my world behind
Their hate was so outright
It filled my heart with fright
I know only too well
My people chose to welcome tyranny
The slaves of terror, murder, pain
Humanity lays dying once again
Their hate was so outright
It filled my heart with fright
I know only too well
I am an undead poet, an undead poet
Buried in no ground
I know only too well
Die Heimat hat mir Treue nicht gehalten
Sie gab sich ganz den bösen Trieben hin
Doch hier wird niemand meine Verse lesen
Ist nichts, was meiner Seele Sprache spricht
Ein deutscher Dichter bin ich einst gewesen
Jetzt ist mein Leben ein Spuk wie mein Gedicht
Now here I am, disabled but alive
Where no one calls my name
Where nothing meets my soul
Now here I am but cannot build my home
As no one reads my bitter words, go
I’m yearning for the day of my return
Yet nothing’s there to make my dreams come true
I know only too well
I am a ghost wandering this world
I’m like a ghost
I know only too well
Now here I am, disabled but alive
Where no one calls my name
Where nothing meets my soul
Now here I am but cannot build my home
I see the distant flames
This outland holds no hope
As no one reads my truly bitter words
Songtekstvertaling
Ik heb er niet voor gekozen om dit pad te bewandelen.
Een geforceerde reis naar een onbekende toekomst
Terwijl onze ondergang deze onwetende staat overschaduwde
Ik moest weg, ik moest mijn wereld achterlaten.
Hun haat was zo ronduit
Het vulde mijn hart met angst.
Ik weet het maar al te goed.
Mijn volk koos ervoor tirannie te verwelkomen.
De slaven van terreur, moord, pijn
De mensheid sterft weer.
Hun haat was zo ronduit
Het vulde mijn hart met angst.
Ik weet het maar al te goed.
Ik ben een ondood dichter, een ondood dichter.
Begraven in no ground
Ik weet het maar al te goed.
Die Heimat hat mir Treue nicht gehalten
Sie gab sich ganz den Bösen Trieben hin
Dochhier wird niemand Meine vers lesen
Ist nits, was meiner Seele Sprache spricht
Ein deutscher Dichter bin ich einst gewesen
Jetzt ist mein Leben ein Spuk wie mein Gedicht
Hier ben ik dan, gehandicapt maar levend.
Waar niemand mijn naam roept
Waar niets mijn ziel ontmoet
Hier ben ik, maar ik kan mijn huis niet bouwen.
Als niemand mijn bittere woorden leest, ga
Ik verlang naar de dag van mijn terugkeer.
Maar niets is er om mijn dromen uit te laten komen
Ik weet het maar al te goed.
Ik ben een geest die door deze wereld zwerft
Ik ben als een geest.
Ik weet het maar al te goed.
Hier ben ik dan, gehandicapt maar levend.
Waar niemand mijn naam roept
Waar niets mijn ziel ontmoet
Hier ben ik, maar ik kan mijn huis niet bouwen.
Ik zie de verre vlammen
Dit buitenland heeft geen hoop.
Niemand leest mijn verbitterde woorden.