Heather Dale — Pierre and Marianne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pierre and Marianne" van Heather Dale.
Songteksten
There was a fair and youthful man
Called Pierre LeBlanc was he Who loved a girl called Marianne
Who lived in far Paris
One day there came by messenger
A letter in her hand
That begged him come and marry her
And travel across the land
«Ho-ho!» said Pierre, «my fortune’s fair
My lady calls to me»
He packed his bags upon his mare
And off on the quest went he Once in Province he met by chance
A man whose back was bare
«Good sir,» said he, «come pity me I have not a stitch to wear
I’ll offer for your threadbare cloak
This blessed and rare acorn
That grows into a silver oak
Sure as the lord was born"
«Ho-ho!» said Pierre, «my fortune’s fair
To own such a useful tree»
He tucked it safe in his underwear
And went of cloaklessly
As Pierre rode on he chanced upon
A man who came beside
«Good sir,» said he, «it saddens me to see that poor beast you ride
That neg won’t carry you a mile
Then she’ll be surely dead
To save you trouble give her here
I’ll give you this ass instead"
«Ho-ho!» said Pierre, «my fortune’s fair
To dodge a calamity»
So off he went on the donkey’s back
To travel towards Paris
As Pierre approached the city gates
A beggar raised a cry
«By God it is the King of France!»
And bowed as Pierre rode by
«Your majesty I know it’s you
Though you don’t wear your crown
For royal men ride as you do A-jouncing up and down»
«Ho-ho!» said Pierre, «my fortune’s fair
Mistaken for King Louis»
He gave his purse with a lofty air
For the beggar’s flattery
As Pierre rode down the Paris street
Waving left and right
Marianne came out to greet
Her bold and shining knight
«My dear, I bring you my good ass
I’m told I ride it well
I’ve got a gift in my underwear
We’ll share at the wedding bell»
«Ho-ho,» said she, «my fortune’s fair
To find such a lusty man»
So with their wedding ends the tale
Of Pierre and Marianne
Songtekstvertaling
Er was een eerlijke en jeugdige man.
Hij heette Pierre LeBlanc. hij hield van Marianne.
Die in ver Parijs woonde
Op een dag kwam er een boodschapper.
Een brief in haar hand
Dat smeekte hem om met haar te trouwen.
En over het land reizen.
"Ho-ho!"zei Pierre," mijn fortuin is eerlijk
Mijn Vrouwe roept me»
Hij pakte zijn koffers op zijn merrie.
En op de zoektocht ging hij een keer in de provincie ontmoette hij toevallig
Een man met blote rug.
"Goede Heer," zei hij, " Kom medelijden met mij heb ik geen steek om te dragen
Ik bied u uw threadbare mantel aan.
Deze gezegende en zeldzame eikel
Dat groeit in een zilveren eik
Zo zeker als de Heer werd geboren"
"Ho-ho!"zei Pierre," mijn fortuin is eerlijk
Om zo ' n nuttige boom te bezitten»
Hij stopte het veilig in zijn ondergoed.
En ging zonder kleerscheuren
Terwijl Pierre verder reed, kwam hij op
Een man die naast
"Goede Heer," zeide hij, "het bedroeft mij, dat arme beest te zien, waarop gij rijdt.
Die neg zal je geen mijl dragen.
Dan zal ze zeker dood zijn.
Om je de moeite te besparen, geef haar hier.
Ik geef je deze kont in plaats daarvan."
"Ho-ho!"zei Pierre," mijn fortuin is eerlijk
Om een calamiteit te ontwijken»
Dus ging hij op de rug van de ezel.
Om naar Parijs te reizen
Toen Pierre de stadspoorten naderde
Een bedelaar riep een schreeuw
"Bij God, het is de koning van Frankrijk!»
En boog als Pierre reed door
"Uwe Majesteit, ik weet dat u het bent
Hoewel je je Kroon niet draagt
For royal men ride as you do a-jouncing up and down»
"Ho-ho!"zei Pierre," mijn fortuin is eerlijk
Aangezien voor koning Louis»
Hij gaf zijn tas met een hoge lucht
Voor de vleierij van de bedelaar
Terwijl Pierre door de Parijse straat Reed
Zwaaien naar links en rechts
Marianne kwam naar buiten om te begroeten
Haar dappere ridder
"Mijn liefste, Ik breng je mijn goede kont
Ze zeggen dat ik goed rijd.
Ik heb een gave in mijn ondergoed.
We delen bij de trouwbel.»
"Ho-ho," zei ze, " mijn fortuin is eerlijk
Om zo ' n lustige man te vinden»
Dus met hun huwelijk eindigt het verhaal
Van Pierre en Marianne