Heather Alexander — Stolen Child songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stolen Child" van Heather Alexander.
Songteksten
Where dips the rocky highland of Sleuth Wood in the
lake,
There lies a leafy island where flapping herons wake
The drowsy water-rats.
There we’ve hid our fairy vats full of berries,
And of reddest stolen cherries.
Come away, O, human child!
To the woods and waters wild with a fairy hand in hand,
For the worlds more full of weeping than you can
understand.
Where the wave of moonlight glosses the dim grey sand
with light,
Far off by farthest Rosses we foot it all the night,
Weaving olden dances, Mingling hands, and mingling
glances,
Till the moon has taken flight;
To and fro we leap, and chase the frothy bubbles;
While the world is full of troubles.
And is anxious in its sleep.
Come away! O, human child! To the woods and waters
wild.
With a fairy hand in hand,
For the world’s more full of weeping than you can
understand.
Where the wandering water gushes from the hills above
Glen-Car,
In pools among the rushes, that scarce could bathe a star,
We seek for slumbering trout, And whispering in their
eaars;
We give them evil dreams,
Leaning softly out from ferns that drop their tears
Of dew on the young streams.
Come! O human child! To the woods and waters wild,
With a fairy hand in hand,
For the world’s more full of weeping than you can
understand.
Away with us, he’s going, the solemn-eyed;
He’ll hear no more the lowing of the calves on the warm
hill-side.
Or the kettle on the hob sing peace into his breast;
Or see the brown mice bob round and round the oatmeal
chest.
For he comes the human child, to the woods and waters
wild,
With a fairy hand in hand,
For the world’s more full of weeping than he can
understand.
Songtekstvertaling
Waar duikt het rotsachtige Hoogland van het speurwerk hout in de
Lake,
Daar ligt een eiland met bladeren waar de reigers wakker worden.
De suffe waterratten.
Daar hebben we onze feeën vaten vol bessen verstopt.,
En van roodste gestolen kersen.
Kom weg, mensenkind.
Naar het bos en het water wild met een fee hand in hand,
Voor de werelden die meer huilen dan je kunt
begrijpen.
Waar de golf van het maanlicht het schemerige zand verlicht.
met licht,
Ver weg bij de verste Rosses we Voet it all the night,
Het weven van oude dansen, het mengen van handen, en het mengen
oogopslag,
Tot de maan vlucht;
Op en af springen we, en jagen op de schuim belletjes.;
Terwijl de wereld vol problemen zit.
En is angstig in zijn slaap.
Ga weg! O, menselijk kind! Naar het bos en de wateren
wild.
Met een fee hand in hand,
Want de wereld is meer vol van huilen dan je kunt
begrijpen.
Waar het zwervende water uit de heuvels stroomt
Glen-Car,
In zwembaden tussen de rushes, kon dat Schaars een ster baden. ,
We zoeken forel die in hun slaap fluistert.
EAB ' s;
We geven ze boze dromen,
Zachtjes leunend uit varens die hun tranen laten vallen
Van dauw op de jonge beekjes.
Kom! O menselijk kind! Naar het bos en de wateren in het wild,
Met een fee hand in hand,
Want de wereld is meer vol van huilen dan je kunt
begrijpen.
Weg met ons, hij gaat, de plechtige-ogen;
Hij zal niet meer horen hoe de kalveren op de warme
hill-side.
Of de ketel op de hob zingt vrede in zijn borst;
Of zie de bruine muizen rond en rond de havermout.
borst.
Want hij komt het menselijke kind, naar het bos en de wateren
wild,
Met een fee hand in hand,
Want de wereld zit vol tranen dan hij kan
begrijpen.