Heather Alexander — Faerie Queen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Faerie Queen" van Heather Alexander.
Songteksten
One wintry night a wondrous sight I met while riding back
Returning from a ceili, with me fiddle in me pack
My horse, he stopped quite suddenly, his ears began to twitch
He bucked and threw me pack and all into a nearby ditch
I tried to rise, but then my eyes alighted on a scene
Of faerie creatures dancing by, cavorting 'round their Queen
She’d been out hunting, it was plain, delighted by her prize
And though he was in thrall to her, I knew his gentle eyes
I stood again and shouted when they drew abreast of me,
«I challenge you, for you have caught my husband-soon-to-be!»
They stopped and she stared down at me, the Queen astride her steed,
«I see you have the courage, dear, but skill is what you need!»
Be it carved from out the finest wood
And strung with silver string
Only mortal trust or faerie dust
Can make a fiddle sing!
«We each shall play and I will say which fiddle is played best,
And should you win this mortal toy I’ll free, without protest.»
They handed her a violin, as black as she was fey
She placed a bow upon the strings and then began to play
My spirit low I raised my bow, I knew not where to start
I looked within my lover’s eyes and then within my heart
My head was filled with mortal dreams, of love beneath the moon
Of sun and rain and season’s change, and so began my tune
I raised my head my arms like lead my heart ablaze once more
The Faerie Queen looked down at me, shaken to the core
«I've played for many centuries, yet, by the stars above,
You’ve taught me skill is not enough. It can’t compare to love.»
Songtekstvertaling
Een winterse nacht een wonderlijk gezicht dat ik ontmoette toen ik terug reed
Terug van een ceili, met mijn viool in mijn rugzak
Mijn paard stopte plotseling, zijn oren begonnen te trillen.
Hij bukte en gooide me in een greppel.
Ik probeerde op te staan, maar toen werden mijn ogen geridderd op een scène.
Van feeënwezens die langs hun koningin dansen.
Ze was aan het jagen, het was duidelijk, verrukt door haar prijs.
En hoewel hij in haar greep was, kende ik zijn zachte ogen.
Ik stond weer en schreeuwde toen ze op de hoogte van me tekenden.,
"Ik daag u uit, want u hebt mijn aanstaande man gevangen!»
Ze stopten en ze staarde naar me, de Koningin reed op haar paard.,
"Ik zie dat je de moed hebt, schat, maar vaardigheid is wat je nodig hebt!»
Uit het fijnste hout gesneden.
En aaneengeregen met zilveren draad
Alleen sterfelijk vertrouwen of feeënstof
Kan een viool laten zingen!
"We zullen allemaal Spelen en Ik zal zeggen welke viool het beste wordt gespeeld,
En als je dit speeltje wint, laat ik je vrij, zonder protest.»
Ze gaven haar een viool, zo zwart als ze was fey
Ze legde een boog op de snaren en begon toen te spelen
Mijn geest laag ik hief mijn boog, ik wist niet waar te beginnen
Ik keek in de ogen van mijn geliefde en toen in mijn hart
Mijn hoofd was gevuld met sterfelijke dromen, van liefde onder de maan
Van zon en regen en de verandering van het seizoen, en zo begon mijn melodie
Ik hief mijn hoofd mijn armen op alsof mijn hart opnieuw in brand stond
De feeënkoningin keek naar me neer, geschud tot in de kern.
"Ik heb vele eeuwen gespeeld, maar, door de sterren boven,
Je hebt me geleerd dat vaardigheid niet genoeg is. Het is niet te vergelijken met liefde.»