Harry Nilsson — The Ivy Covered Walls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ivy Covered Walls" van Harry Nilsson.
Songteksten
Just behind the ivy covered walls
We used to walk the Ivy leaguer walls
We used to share an Ivy leaguer look
But (we lost it with the chemicals that we took).
Now the good books in the library look better every day
And the dean and all his bribery took our faith in him away.
So we wandered through the garden by the ivy covered walls
And we waited for the magic where the sleepy nighttime falls.
But the books we learned to love so much were very hard to read
So we hunted for a light, just a light was all we’d need.
Then we saw a glow not far away
Just a stones throw you might say
And we headed for the light we saw
We knew would lead the way.
And the light shone through the window of a handsome hansel house
And we peeked inside the window (quiet) as a mouse.
On the table near the fire was a book we all had read
With a cover so familiar, not another word was said.
So we threw away the chemicals and we strolled back through the night
And we climbed the ivy covered walls (and the we said goodnight) that’s right.
Now the next day we were back inside the crowded hallowed halls
And one of us had scribbled something silly on the walls.
He never said he did it but it might have been us all
It was the title of the book we’d seen he’d written on the wall.
A private joke to us, perhaps — 'What's the title?' - you ask
It was simply: 'Throw away those chemicals or…'
Songtekstvertaling
Net achter de ivy bedekte muren
We liepen over de Ivy leaguer muren.
We deelden vroeger een Ivy leaguer look.
Maar (we verloren het met de chemicaliën die we namen).
De goede boeken in de bibliotheek zien er elke dag beter uit.
En de decaan en al zijn omkoping Namen ons geloof in hem weg.
Dus zwierven we door de tuin bij de klimop overdekte muren
En we wachtten op de magie waar de slaperige nacht valt.
Maar de boeken die we leerden liefhebben waren erg moeilijk te lezen.
Dus we jaagden voor een licht, alleen een licht was alles wat we nodig hadden.
Toen zagen we een gloed niet ver weg
Een stenen worp, zou je kunnen zeggen.
En we gingen op weg naar het licht dat we zagen
We wisten dat het de weg zou wijzen.
En het licht scheen door het raam van een mooi Hans huis.
En we gluurden in het raam (stil) als een muis.
Op de tafel bij het vuur lag een boek dat we allemaal hadden gelezen.
Met een cover die zo bekend was, werd er geen woord meer gezegd.
Dus gooiden we de chemicaliën weg en wandelden terug door de nacht
En we beklommen de ivy bedekte muren (en de we zeiden welterusten) dat klopt.
De volgende dag waren we weer in de overvolle geheiligde hallen.
En een van ons had iets doms op de muren gekrabbeld.
Hij heeft nooit gezegd dat hij het deed, maar het had ons allemaal kunnen zijn.
Het was de titel van het boek dat hij op de muur had geschreven.
Een privé grap voor ons, misschien - ' wat is de titel?'- je vraagt
Het was gewoon: 'gooi die chemicaliën weg of...'