Hans Zimmer — Mermaids songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mermaids" van Hans Zimmer.
Songteksten
Upon one summer’s morning, I carefully did stray,
Down by the Walls of Wapping, where I met a sailor gay,
Conversing with a young lad, who seem’d to be in pain,
Saying, William, when you go, I fear you will ne’er return again.
His hair hangs in ringlets, his eyes as black as soles,
My happiness attend him wherever he may go,
From Tower Hill, down to Blackwall, I’ll wander, weep and moan,
All for my jolly sailor bold, until he does return.
My father is a merchant — the truth I will now tell,
And in great London City in opulence doth dwell,
His fortune doth exceed 300,000 gold,
And he frowns upon his daughter, 'cause she loves a sailor bold.
A fig for his riches, his merchandise, and gold,
True love has grafted my heart; give me my sailor bold:
Should he return in poverty, from o’er the ocean far,
To my tender bosom, I’ll fondly press my jolly tar.
My sailor is as smiling as the pleasant month of May,
And oft we have wandered through Ratcliffe Highway,
Where many a pretty blooming girl we did behold,
Reclining on the bosom of her jolly sailor bold.
My name it is Maria, a merchant’s daughter fair,
And I have left my parents and three thousand pounds a year,
Come all you pretty fair maids, whoever you may be
Who love a jolly sailor bold that plows the raging sea,
While up aloft, in storm, from me his absence mourn,
And firmly pray, arrive the day, he home will safe return.
My heart is pierced by Cupid, I disdain all glittering gold,
There is nothing that can console me but my jolly sailor bold.
Songtekstvertaling
Op een zomerochtend dwaalde ik voorzichtig.,
Beneden bij de muren van Wapping, waar ik een matroos gay ontmoette,
Praten met een jonge jongen, die pijn lijkt te hebben. ,
William, als je weggaat, ben ik bang dat je nooit meer terugkomt.
Zijn haar hangt in ringlets, zijn ogen zo zwart als zolen,
Mijn geluk zal hem altijd bijblijven.,
Van Tower Hill tot Blackwall, zal ik dwalen, huilen en kreunen,
Allemaal voor mijn vrolijke matroos bold, totdat hij terugkomt.
Mijn vader is een koopman - de waarheid zal ik nu vertellen,
En in grote Londense stad in weelde woont,
Zijn fortuin is meer dan 300.000 goud.,
En hij fronst zijn dochter, omdat ze van een dappere matroos houdt.
Een vijg voor zijn rijkdom, zijn koopwaar en goud.,
Ware liefde heeft mijn hart geënt, geef me mijn matroos gedurfd:
Als hij in armoede terugkeert uit de zee,,
Aan mijn tedere boezem, druk ik met liefde op mijn vrolijke teer.
Mijn zeeman lacht net zo goed als de aangename maand Mei.,
En vaak zijn we door Ratcliffe Highway gelopen.,
Waar veel mooie, bloeiende meisjes we zagen,
Liggend op de boezem van haar vrolijke matroos bold.
Mijn naam is Maria, de dochter van een koopman.,
En ik heb mijn ouders verlaten en drieduizend pond per jaar.,
Kom allemaal mooie meiden, wie jullie ook mogen zijn.
Die houden van een vrolijke matroos die de woeste zee omplaagt,
In de lucht, in storm, van mij, rouwt zijn afwezigheid om,
En bid vast, kom op de dag, hij zal veilig thuiskomen.
Mijn hart is doorboord door Cupido, ik veracht al het glinsterende goud,
Er is niets dat me kan troosten behalve mijn vrolijke matroos bold.