Hannes Wader — Eltern songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eltern" van Hannes Wader.
Songteksten
Die Sonne geht unter und legt noch einmal
Ein leichtes Rouge auf das sterbende Tal
Überschminkt alle Narben, der flüchtige Schein
Vergangener Armut stellt sich wieder ein
Ich weiß noch, der Himmel war meistens bedeckt
Und die Wälder getränkt von langem, schwerem Regen
Und unter uralten Eichen versteckt
Herrschten auf stolzen Höfen einsam, abgelegen
Bauerngeschlechter, hochfahrend, hart
Auch ich habe noch manche Eigenart
Beibehalten aus jener Zeit und sei es nur meine Langsamkeit
Auch ich stamme aus einem alten Geschlecht
Von Leibeigenen, noch mein Vater war Knecht
Ein Rebell ohne Bildung und ohne Glück
Das gönnte ihm kaum mehr als täglich ein Stück
Faden Brot ist gewürzt nur mit seinem Schweiß
All seine verbissene Mühe, sie blieb vergebens
Doch gaben ihm als Belohnung und Preis
Am Ende seines kurzen schweren Lebens
Zwei hässliche Engel am Grab das Geleit
Die Schwestern Ohnmacht und Bitterkeit
Geerbt habe ich nur seine lange Wut, vielleicht auch ein wenig von seinem Mut
Es heißt, Arbeit schändet nicht; sie tut es doch
So stand meine Mutter, ich sehe sie noch
In der Hochsommerhitze gebückt auf dem Feld
Von Sorgen und schwerer Arbeit entstellt
Ich hätte sie später gar reich beschenkt
So wie ein Pirat, der von See zurückgekommen
Seine Mutter mit Gold und Brillanten behängt
Nur hat sie von mir nie etwas angenommen
Sie konnte nur geben, ihr Leben lang
Nicht nur all die Lieder, die sie für mich sang
Auch die, die ich selber schrieb, denke ich mir
Und noch schreiben werde — verdanke ich ihr
Songtekstvertaling
De zon gaat onder en gaat weer onder
Een licht bloos op de stervende vallei
Bedekt alle littekens, de vluchtige gloed
De armoede in het verleden is weer terug
Ik herinner me dat de lucht meestal bewolkt was.
En de bossen gedrenkt door lange, zware regen
En verborgen onder oude eiken.
Geregeerd op trotse boerderijen eenzaam, afgelegen
Boerenseks, lang, hard
Ik heb ook nog een eigenaardigheid.
Onderhouden vanaf die tijd en alleen mijn traagheid
Ik kom ook van een oude sekse.
Van lijfeigenen, maar mijn vader was een dienaar.
Een Rebel zonder opleiding en zonder geluk
Dit gaf hem nauwelijks meer dan een dagelijks stuk
Draadbrood wordt alleen gekruid met zijn zweet.
Al zijn harde werk was tevergeefs.
Maar gaf hem een beloning en een beloning.
Aan het einde van zijn korte harde leven
Twee lelijke engelen bij het graf
De zusters flauwte en bitterheid
Ik erfde alleen zijn lange woede, misschien ook een beetje van zijn moed.
Er wordt gezegd dat werk geen schande is, maar het doet
Dus mijn moeder stond, ik zie haar nog steeds
Gebogen in de midzomerwarmte op het veld
Verminkt door zorgen en hard werken
Ik had haar later rijke cadeaus gegeven.
Net als een piraat die terugkwam van het meer.
Zijn moeder versierd met goud en diamanten
Alleen heeft ze nooit iets van me afgenomen.
Ze kon alleen haar leven geven.
Niet alleen alle liedjes die ze voor me zong.
Zelfs degene die ik zelf schreef, denk ik bij mezelf.
Ik ben haar iets verschuldigd —