Hank Williams — Beyond the Sunset songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beyond the Sunset" van Hank Williams.
Songteksten
Should you go first and I remain to walk the road alone
I’ll live in mem’ry’s garden dear with happy days we’ve known
In spring I’ll wait for roses red when fades the lilacs bloom
And in early fall when brown leaves fall I’ll catch a glimpse of you
Should you go first and I remain for battles to be fought
Each thing you’ve touched along the way will be a hallowed spot
I’ll hear your voice I’ll see your smile though blindly I may grope
The mem’ry of your helping hand will buoy me on with hope
Beyond the sunset oh blissful morning when with our Saviour heaven is begun
Earth’s toiling ended oh glorious dawning beyond the sunset when day is done
Should you go first and I remain to finish with the scroll
No lessening shadows shall ever creep in to make this life seem droll
We’ve known so much of happiness we’ve had our cup of joy
And memory is one gift of God that death cannot destroy
I want to know each step you take that I may walk the same
For someday down that lonely road you’ll hear me call your name
Should you go first and I remain one thing I’ll have you do Walk slowly down that long long path for soon I’ll follow you
In that fair homeland we’ll know no parting beyond the sunset for evermore
Songtekstvertaling
Als jij eerst gaat en ik alleen de weg bewandel
Ik zal leven in mem ' ry ' s tuin lief met gelukkige dagen die we hebben gekend
In de lente wacht ik op rozen rood als de seringen vervagen
En in de vroege herfst als bruine bladeren vallen zal ik een glimp van je opvangen
Als jij als eerste gaat en ik blijf voor gevechten om te vechten
Alles wat je onderweg hebt aangeraakt zal een heilige plek zijn.
Ik zal je stem horen Ik zal je glimlach zien hoewel Blind ik kan betasten
De mem ' ry van je helpende hand zal me hoop geven.
Voorbij de zonsondergang Oh zalige ochtend wanneer met onze Verlosser de hemel is begonnen
Het zwoegen van de aarde eindigde Oh glorieuze dageraad na de zonsondergang als de dag voorbij is
Als jij eerst gaat en ik blijf om af te ronden met de rol
Er zullen nooit minder verlammende schaduwen naar binnen sluipen om dit leven grappig te laten lijken.
We hebben zoveel geluk gekend dat we onze Beker van vreugde hebben gehad.
En herinnering is een geschenk van God dat de dood niet kan vernietigen
Ik wil elke stap weten die je neemt zodat ik hetzelfde kan lopen.
Want op een dag op die eenzame weg zul je me je naam horen roepen
Als jij als eerste gaat en ik blijf één ding Ik laat je langzaam over dat lange pad lopen want binnenkort zal ik je volgen
In dat eerlijke thuisland zullen we geen afscheid na de zonsondergang kennen voor altijd