Hank Locklin — The Old Bog Road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Old Bog Road" van Hank Locklin.
Songteksten
My feet are here on Broadway
This blessed harvest morn,
But oh! the ache that’s in my heart
For the spot where I was born.
My weary hands are blistered
Through work in cold and heat!
And oh! to swing a scythe once more
Through a field of Irish wheat.
Had I the chance to wander back,
Or own a king’s abode.
I’d sooner see the hawthorn tree
By the Old Bog Road.
When I was young and restless
My mind was ill at ease,
Through dreaming of America,
And the gold beyond the seas.
Oh, sorrow rake their money,
‘Tis hard to find the same,
And what’s the world to any man
If no one speaks his name.
I’ve had my day and here I am A-building bricks per load.
A long three thousand miles away
From the Old Bog Road.
My mother died last springtime,
When Erin’s fields were green.
The neighbours said her waking
Was the finest ever seen.
There were snowdrops and primroses
Piled high above her bed,
And Ferns Church was crowded
When her funeral Mass was read.
And here was I on Broadway
A-building bricks per load.
When they carried out her coffin
Down the old Bog Road.
There was a decent girl at home
Who used to walk with me.
Her eyes were soft and sorrowful
Like moonlight o’er the sea.
Her name was Mary Dwyer,
But that was long ago.
The ways of God are wiser
Than the things that man might know.
She died the day I left her,
A-building bricks per load,
I’d best forget the days I’ve spent
On the old Bog Road.
Ah! Life’s a weary puzzle,
Past finding out by man,
I’ll take the day for what it’s worth
And do the best I can.
Since no one cares a rush for me What need is there to moan,
I’ll go my way and draw my pay
And smoke my pipe alone.
Each human heart must bear its grief
Though bitter be the ‘bode
So God be with you, Ireland,
And the Old Bog Road.
Songtekstvertaling
Mijn voeten zijn hier op Broadway
Deze gezegende oogst morgen,
Maar oh! de pijn in mijn hart
Voor de plek waar ik geboren ben.
Mijn vermoeide handen zijn geblisterd.
Door het werk in koude en hitte!
En oh! om nog eens een zeis te zwaaien
Door een veld Ierse tarwe.
Had ik de kans om terug te dwalen,
Of een koningshuis bezitten.
Ik zie liever de meidoornboom.
Bij de oude Moerasweg.
Toen ik jong en rusteloos was.
Mijn Geest was niet op mijn gemak.,
Door te dromen van Amerika,
En het goud achter de zee.
Oh, sorrow rake hun geld,
Het is moeilijk om hetzelfde te vinden.,
En wat is de wereld voor elke man
Als niemand zijn naam zegt.
Ik heb mijn dag gehad en hier ben ik dan.bakstenen per lading.
Drieduizend kilometer verderop.
Van de oude Moerasweg.
Mijn moeder stierf afgelopen lente.,
Toen Erin ' s velden groen waren.
De buren zeiden dat ze wakker werd.
Was de beste ooit gezien.
Er waren sneeuwklokjes en oerwouden.
Hoog opgestapeld boven haar bed.,
En de Varens kerk was vol.
Toen haar begrafenismis werd voorgelezen.
En hier was ik op Broadway
A-bakstenen per lading.
Toen ze haar doodskist droegen
Langs de oude Moerasweg.
Er was een fatsoenlijk meisje thuis.
Die altijd met me wandelde.
Haar ogen waren zacht en treurig.
Zoals maanlicht of de zee.
Haar naam was Mary Dwyer.,
Maar dat was lang geleden.
De wegen van God zijn wijzer
Dan de dingen die de mens misschien weet.
Ze stierf op de dag dat ik haar verliet.,
A-bakstenen per lading,
Vergeet de dagen die ik heb doorgebracht.
Op de oude Moerasweg.
Ah! Het leven is een vermoeide puzzel.,
Het verleden ontdekken door de mens,
Ik neem de dag voor wat het waard is.
En doe wat ik kan.
Omdat niemand om me geeft, moet ik kreunen.,
Ik ga mijn weg en trek mijn loon
En rook mijn pijp alleen.
Elk menselijk hart moet zijn verdriet dragen.
Hoewel bitter het ' bode
Dus God zij met u, Ierland,
En de oude Moerasweg.